رابطه سبک والدگری با ابعاد هویت و مسئولیت پذیری در دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر تهران

هدف از این پژوهش بررسی رابطه سبک والدگری با ابعاد هویت و مسئولیت پذیری در دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر تهران بود. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه منطقه ۱۰ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ بود. در پژوهش حاضر از طریق نمونه گیری چند مرحله ای و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۰۰ نفر انتخاب شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک های فرزندپروری بوری (۱۹۹۱)، سبک های هویت بنیون و آدامز (۱۹۸۶) و مسئولیت پذیری رایت نوجوانان (۲۰۰۸) استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی و رگرسیون چند متغیره) بهره گرفته شد. نتایج حاصل نشان داد که بین سبک والدگری با ابعاد هویت و مسئولیت پذیری در دانش آموزان دختر رابطه وجود دارد و بین سبک والدگری با ابعاد هویت در دانش آموزان دختر رابطه وجود دارد همچنین بین سبک والدگری با مسئولیت پذیری در دانش آموزان دختر رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک والدگری ، ابعاد هویت ، مسئولیت پذیری