مطالعه تجربی اثر پارامترهای چاپ سه بعدی و عملیات آنیل کردن بر میزان جذب انرژی ویژه ساختارهای متخلخل با تخلخل های به هم پیوسته از جنس پلی لاکتیک اسید و چاپ سه بعدی شده به روش لایه نشانی ذوبی

فرایندهای ساخت افزایشی فناوری های پیشرفته ای هستند که تولید قطعات با هندسه های پیچیده را امکان پذیر می کنند. یکی از مهم ترین این فرایندها، فرایند لایه نشانی ذوبی است. یکی از کاربردهای فرایند لایه نشانی ذوبی در صنایع پزشکی ساخت داربست های استخوانی است. هدف از این پژوهش بررسی اثر پارامترهای فرایند لایه نشانی ذوبی و عملیات حرارتی آنیل کردن بر میزان جذب انرژی ویژه ساختارهای متخلخل با تخلخل های به هم پیوسته، جهت استفاده به عنوان داربست های استخوانی در مهندسی بافت است. نمونه ها از جنس پلی لاکتیک اسید چاپ سه بعدی می شوند. پارامترهای مورد بررسی عرض روزن رانی، ارتفاع لایه، درصد پر شدن، الگوی پر شدن است. نمونه ها با سه الگوی شبکه ای، لرزشی و لانه زنبوری و با درصدهای پر شدن ۴۰، ۷۰ و حداکثر چاپ می شوند. جهت ایجاد یک ساختار متخلخل با تخلخل های به هم پیوسته، هر لایه به میزان ۱۸ درجه حول محور قائم دوران می کند. علاوه بر بررسی اثر پارامترهای چاپ، اثر عملیات آنیل کردن نیز بر روی میزان جذب انرژی ویژه نمونه ها بررسی می گردد. نتایج حاصل شده نشان داد که عرض روزن رانی و عملیات حرارتی بیشترین تاثیر بر میزان جذب انرژی ویژه را داشته و عملیات آنیل کردن تا حداکثر ۳۵ درصد می تواند موجب افزایش میزان جذب انرژی ویژه در نمونه ها شود. حداکثر میزان جذب انرژی ویژه به مقدار ۳۶.۲ کیلوژول بر گرم برای نمونه آنیل شده با پارامترهای چاپ: عرض روزن رانی ۰.۸ میلی متر، ارتفاع لایه ۰.۲ میلی متر، درصد پر شدن حداکثر، الگوی پر شدن شبکه ای است.

کلیدواژه ها:

ساخت افزایشی ، لایه نشانی ذوبی ، جذب انرژی ویژه ، پارامترهای چاپ سه بعدی ، آنیل کردن