اثربخشی آموزش حافظه فعال بر کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان متوسطه

مقدمه: با توجه به اهمیت حافظه فعال در کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی، این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش حافظه فعال بر کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان متوسطه انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه به همراه دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش­آموزان دختر متوسطه اول دولتی منطقه سه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند، از افراد واجد شرایط ۳۰ نفر به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه (۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه) جای داده شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه های کفایت اجتماعی پرندین (۱۳۸۵) و عملکرد تحصیلی درتاج (۱۳۸۳) بود. گروه مداخله در ۱۰ جلسه حضوری ۶۰ دقیقه ای در مدت دو ماه به صورت گروهی تحت مداخله قرار گرفت و گروه گواه مداخله معمولی را دریافت نمود. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ و آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر بین گروهی با رعایت پیش فرض های آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در میزان کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی تفاوت معنی داری وجود دارد. نتایج بررسی میانگین ها نشان داد که میانگین گروه آزمایش در کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی بیشتر از میانگین گروه کنترل بود؛ بنابراین می توان گفت که آموزش حافظه فعال موجب افزایش کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان شد(۰/۰۱>p). نتیجه گیری: نتایج پژوهش، می تواند اطلاعات مفیدی را برای مشاوران و روان درمانگران و مددکاران شاغل در مدارس و سازمان ها فراهم آورد. لذا پیشنهاد می شود که برنامه آموزش حافظه فعال در برنامه های تقویتی مدارس و فوق برنامه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Working memory training ، Social competence ، Academic performance ، Students ، آموزش حافظه فعال ، کفایت اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان.