اثربخشی آموزش تنظیم عاطفه بر تکانشگری، سبک های حل تعارض و خودارزشمندی زنان مطلقه شهرستان زاهدان

این پژوهش به دنبال بررسی اثربخشی آموزش تنظیم عاطفه بر تکانشگری، سبک های حل تعارض و خود ارزشمندی زنان مطلقه شهرستان زاهدان بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی به صورت مداخله ای با پیش آزمون_ پس آزمون همراه با گروه کنترل است و جامعه آماری مشتمل است بر زنان مطلقه شهرستان زاهدان که به اداره بهزیستی و مجتمع قضایی شهید نوری (دادگاه خانواده ) مراجعه داشته اند. نمونه آماری از طریق نمونه گیری تصادفی ساده به تعداد۳۰ نفر شامل ۱۵ نفر گروه کنترل و ۱۵ نفر گروه مداخله انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه تکانشگری بارت و همکاران (۲۰۰۴)، پرسشنامه حل تعارض در زوجین رحیم (۱۹۹۲) و پرسشنامه خود ارزشمندی کروکر و همکاران (۲۰۰۳) در ابتداو انتهای برنامه گردآوری گردید. شرکت کنندگان در گروه مداخله، ۸ جلسه آموزش تنظیم عاطفه (ART) دریافت کردند. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS ۲۴ تجزیه و تحلیل گردید. نتایج حاکی از آن بود آموزش تنظیم عاطفه بر تکانشگری و مولفه های آن، سبک های حل تعارض و مولفه های وهمچنین بر خودارزشمندی و مولفه های آن در زنان مطلقه شهرستان زاهدان تاثیرگذار (P<۰.۰۱) است.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم عاطفه ، تکانشگری ، سبک های حل تعارض ، خود ارزشمندی