مقاله : هوش مصنوعی در مدارس: تهدید یا فرصت برای آینده آموزش؟

در عصر تحول دیجیتال، ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش و پرورش، فرصت ها و تهدیدهای جدیدی را پیش روی نظام های آموزشی قرار داده است. مدارس به عنوان یکی از اصلی ترین نهادهای تربیتی، بیش از پیش با این پرسش مواجه اند که آیا هوش مصنوعی می تواند جایگزینی موثر برای روش های سنتی آموزش باشد، یا آن که مخاطراتی جدی برای کیفیت یادگیری و نقش معلمان به همراه دارد. این مقاله با هدف بررسی دو سویه این موضوع، به تحلیل مزایا و معایب استفاده از هوش مصنوعی در محیط های آموزشی می پردازد. از یک سو، قابلیت هایی نظیر شخصی سازی یادگیری، تسهیل وظایف اداری، افزایش دسترسی به منابع آموزشی، و پیش بینی افت تحصیلی از جمله فرصت های مهمی هستند که هوش مصنوعی در اختیار مدارس قرار می دهد. از سوی دیگر، چالش هایی نظیر نقض حریم خصوصی، وابستگی بیش از حد به فناوری، تضعیف ارتباط انسانی در فرایند تعلیم و تربیت، و افزایش نابرابری آموزشی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. در پایان، مقاله نتیجه می گیرد که استفاده موفق از هوش مصنوعی در آموزش نیازمند سیاست گذاری دقیق، نظارت اخلاقی و حفظ تعادل میان فناوری و عنصر انسانی است، تا بتوان از ظرفیت های AI در جهت بهبود نظام آموزشی بهره برداری نمود، بدون آن که هویت انسانی آموزش از میان برود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، مدارس هوشمند ، شخصی سازی یادگیری ، اخلاق فناوری ، نقش معلم ، نابرابری آموزشی ، تحول دیجیتال