تاثیر داستان سرایی در آموزش ریاضی به دانش آموزان

یکی از چالش های اساسی آموزش ریاضی در مدارس ابتدایی، ایجاد انگیزه و درک مفهومی در دانش آموزانی است که اغلب ریاضی را خشک، انتزاعی و دشوار می پندارند. در این میان، بهره گیری از داستان سرایی به عنوان رویکردی نوین و میان رشته ای در آموزش، توجه بسیاری از پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کرده است. داستان سرایی، به عنوان ابزاری قوی در انتقال مفاهیم پیچیده از طریق زبان بومی و تجربه محور، توانسته فضای یادگیری را از حالت رسمی و سخت به محیطی معنادار، لذت بخش و تعاملی تبدیل کند. هدف این مقاله مروری، تحلیل و بررسی شواهد نظری و تجربی درباره نقش و تاثیر داستان سرایی در تدریس ریاضی به دانش آموزان به ویژه در دوره ابتدایی است. یافته های مرور شده از مقالات علمی داخلی و بین المللی نشان می دهند که استفاده هدفمند از عناصر روایی در آموزش ریاضی، همچون شخصیت پردازی، پیرنگ و موقعیت های داستانی، می تواند درک مفاهیم عددی، هندسی و الگویی را افزایش داده، تفکر انتقادی را تقویت کند و اعتماد به نفس ریاضیاتی دانش آموزان را ارتقاء بخشد. همچنین، داستان سرایی فرصت هایی را برای ترکیب یادگیری احساسی، زبانی و شناختی فراهم می سازد که از طریق آن، دانش آموزان می توانند ریاضیات را در زمینه های واقعی تر تجربه کنند. این مقاله، با تبیین کارکردهای چندگانه داستان سرایی و مرور چالش ها و فرصت های آن، بر ضرورت بازاندیشی در شیوه های سنتی آموزش ریاضی و توسعه برنامه های درسی مبتنی بر روایت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

داستان سرایی ، آموزش ریاضی ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، فهم مفهومی ، یادگیری میان رشته ای ، روش های نوین تدریس