اثر محلول پاشی برگی کود آلی بر عملکرد دانه، محتوای عناصر غذایی و بهره وری آب در ذرت(Zea mays L.) در شرایط تنش خشکی

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر محلول پاشی کود مایع آلی زرگرین بر رشد و ترکیب شیمیایی ذرت رقم سینگل کراس ۷۰۴ و شاخص بهره وری آب در شرایط تنش خشکی در آبان تا اسفند ۱۴۰۰ انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح محلول پاشی کود آمینواسید زرگرین (با غلظت های صفر، ۵/۲ در هزار، ۵ در هزار و ۵/۷ در هزار) و سه سطح تنش خشکی (ظرفیت مزرعه، ۷۵ و ۵۰ درصد ظرفیت مزرعه به ترتیب بدون تنش، تنش متوسط و تنش شدید) بودند. در طول فصل رشد طی سه نوبت و در زمان های ۵/۱، ۳ و ۴ ماه بعد از کاشت از محلول کود مایع آلی زرگرین با غلظت های ذکر شده برای محلول پاشی استفاده شد. تاثیر تیمارهای به کاربرده شده با روش تجزیه به مولفه های اصلی مطالعه شد. نتایج نشان داد که بیشترین شاخص سبزینگی برگ و وزن تر بلال با محلول پاشی پنج در هزار کود زرگرین و در شرایط تنش شدید خشکی به دست آمد. کمترین تعداد برگ، وزن تر و ارتفاع بوته در تنش شدید خشکی مشاهده شدند درحالی که محلول پاشی کود آلی آن را بهبود بخشید. با افزایش تنش خشکی، غلظت مس، منگنز و روی اندام هوایی ذرت افزایش یافت که به سبب کاهش وزن خشک گیاه در شرایط مواجهه با خشکی است. بیشترین غلظت این عناصر در اندام هوایی ذرت در شرایط تنش، با محلول پاشی در سطح ۵/۷ در هزار کود آلی به دست آمد. بیشترین شاخص بهره وری آب در شرایط محلول پاشی کود آلی به میزان پنج در هزار در مواجهه با تنش شدید خشکی به دست آمد. نتایج نشان داد که بیشترین همبستگی مثبت میان ویژگی های مورد مطالعه با محلول پاشی پنج لیتر در هزار کود آلی به دست آمد. می توان گفت کاربرد کود آلی از یک سو با کمک به گیاه برای حفظ بیشتر آب و از سوی دیگر با تامین عناصر غذایی ضروری گیاه، سبب افزایش وزن خشک گیاه و کاهش مصرف آب شده و درنتیجه بهره وری آب را بهبود بخشیده است.

کلیدواژه ها:

تنش رطوبتی ، عناصر غذایی ، ترکیب آلی ، مصرف آب ، محلول پاشی