تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر آموزش و پرورش

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 295

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

FSCH03_749

تاریخ نمایه سازی: 20 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

استفاده از هوش مصنوعی (AI) در آموزش و پرورش، تحولی بنیادین در شیوه های یاددهی و یادگیری به وجود آورده است. هوش مصنوعی با تحلیل داده های گسترده دانش آموزان، امکان شخصی سازی آموزش را فراهم می سازد؛ به این معنا که محتوا و سرعت یادگیری می تواند متناسب با نیازها، علایق و توانایی های هر فرد تنظیم شود. ابزارهایی نظیر معلم های مجازی، سامانه های خودارزیابی، و الگوریتم های پیشنهاد دهنده، فرآیند آموزش را هوشمندتر و تعاملی تر کرده اند. این فناوری همچنین به معلمان در ارزیابی پیشرفت دانش آموزان، شناسایی نقاط ضعف و طراحی برنامه های آموزشی هدفمند کمک می کند. در محیط های یادگیری دیجیتال، هوش مصنوعی با فراهم کردن بازخورد فوری و تحلیل دقیق عملکرد، یادگیری فعال را تسهیل می نماید. از سوی دیگر، کاربرد AI در کاهش بار اداری معلمان و خودکارسازی وظایف تکراری، زمان بیشتری برای تمرکز بر خلاقیت و ارتباط انسانی فراهم می آورد. در نتیجه، آموزش سنتی به سوی مدلی پویا، داده محور و انعطاف پذیر در حال حرکت است. هوش مصنوعی، ابزار تحول در دست آموزش گران آینده است. این تحول البته نیازمند زیرساخت، دانش فنی و سیاست گذاری دقیق است.با وجود مزایای قابل توجه هوش مصنوعی در آموزش، چالش ها و دغدغه هایی نیز وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. یکی از مهم ترین نگرانی ها، تهدید حریم خصوصی و امنیت داده های آموزشی است، چرا که سیستم های هوشمند نیازمند دسترسی گسترده به اطلاعات شخصی دانش آموزان هستند. همچنین، وابستگی بیش از حد به فناوری می تواند منجر به کاهش مهارت های اجتماعی، تعاملات انسانی و تفکر انتقادی شود. از دیگر مسائل، نابرابری دسترسی به فناوری در مناطق مختلف است که می تواند شکاف دیجیتال را افزایش دهد. کیفیت محتوای تولید شده توسط سیستم های هوش مصنوعی نیز نیازمند نظارت انسانی است تا از انحرافات یا سوگیری ها جلوگیری شود. از منظر تربیتی نیز، نقش معلم به عنوان راهنمای اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی نباید کمرنگ شود. بنابراین، استفاده از AI در آموزش باید به عنوان ابزاری مکمل و هوشمند در خدمت انسان تلقی شود، نه جایگزینی کامل. هم افزایی بین هوش انسانی و مصنوعی، می تواند چشم انداز روشنی از آینده آموزش رقم بزند. موفقیت این همزیستی، در گرو سیاست گذاری متوازن، آموزش معلمان و مشارکت فعال ذی نفعان آموزشی خواهد بود.

نویسندگان

سیده منیره حقی

دانش آموخته ی کارشناسی آموزش ابتدایی پل تالشان

صدیقه خوش سیما

دانشگاه محل تحصیل و رشته تحصیلی: کوشیار رشت

متین رنجکش ضیابری

دانشگاه محل تحصیل و رشته تحصیلی: کوشیار رشت

آیدا اقبال دوست

کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی دانشگاه گیلان