مقایسه آموزش وپرورش ایران با ژاپن

آموزش وپرورش تطبیقی حوز های از آموزش است که نظام آموزشی یک کشور را با استفاده از اطلاعات و نظا مهای آموزشی دیگر کشورها تحلیل و سیاستهایی برای بهبود آموزش طراحی میکند. پژوهش حاضر بر آن است تا با بررسی و تحلیل نظام آموزشی ژاپن در مقطع حساس و سرنوشت ساز وتطبیق آن با نظام آموزش در ایران، ضمن کشف شباهت ها و تفاو تهای موجود، با استفاده ازمزایای قابل اعمال نظام آموزش ابتدایی ژاپن گامی در جهت ارتقای سطح کیفی آموزش ابتدایی درایران بردارد. در این مقاله، به منظور دستیابی به این هدف بر آن شدیم تابا تبیین تفاوت های بین نظام آموزش و پرورش ایران و ژاپن به نقاط قوت آموزش آنان دست یابیم و راهکاری برای پیشرفت نظام آموزش و پرورش کشور خود طرح کنیم. روش تحقیق از نوع کتابخانه ای می باشد که با بهره گیری از منابع معتبر علمی انجام گرفت.روشهای جمع آوری اطلاعات تلفیقی از روش مطالعات کتابخانه ای ودیگر منابع اطلاعات است بدین صورت که ابتدا مطالب جمع آوری شده اند ومورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند وسپس در ساختار مقاله بکارگیری شدند از این رو ابتدا اهمیت نهاد آموزش و پرورش بیان گشت و سپس جایگاه آموزش و پرورش ایران وژاپن در سطح بین الملل مورد واکاوی قرار گرفت و در نهایت با مقایسه سیاست ها، اهداف و محتوای دروس در این دو کشور به نقاط قوت و ضعف هر یک پی می بریم. .(علی اصغر رستمی وهمکاران ،اسفند ۱۴۰۰ آموزش وپرورش تطبیقی ایران وژاپن با تاکید برمقطع ابتدائی )داده های آماری نشان میدهند که آموزش و پرورش ژاپن بیشترین بازدهی را در بخشهای مختلف به دست آورده است. این بدان معنا است که کوچکترین اثر در سطح سواد این کشورها تاثیر بیشتری را بر شاخص توسعه دارد. در مقابل، در کشوری مثل ایران، این ضریب دارای مقدار کمی است و افزایش در سطح سواد روند توسعه با افزایش مناسبی مواجه نبوده است. بنابراین، کشور ژاپن در مقایسه با کشور ایران از سطح بالاتری از آموزش و پرورش برخوردار است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش تطبیقی ، سیاست گذاری عمومی ، سیاست گذاری آموزشی ، ایران ، ژاپن ساختار آموزشی ، ایران ، ژاپن ، آموزش و پرورش ، دوره های تحصیلی