مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر یوگا و مداخله مثبت نگر بر شادکامی زنان باردار دارای تجربه سقط مکرر

مقدمه: یکی از مشکلات زنان با سقط جنین های مکرر، کاهش شادکامی می باشد. برای افزایش شادکامی این زنان روش های درمانی مختلفی وجود دارد که از جمله این روش ها، مداخله مبتنی بر یوگا و مداخله مثبت ­نگر می باشد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر یوگا و مداخله مثبت­ نگر بر شادکامی زنان باردار دارای تجربه سقط مکرر بود. روش: روش پژوهش نیمه ­آزمایشی با طرح پیش­ آزمون، پس­آزمون وگروه کنترل، همراه با مرحله پیگیری ۲ماهه، انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان دارای تجربه سقط مکرر مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهر قزوین در زمستان سال ۱۴۰۲ بود. در مرحله نخست، تعداد ۴۵ زن با سابقه­ بیش از دو بار سقط، به روش تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ زن) جایگزین شدند. گروه های آزمایش تحت مداخله مبتنی بر یوگا (۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه­ای) و مداخله مثبت­ نگر (۱۴ جلسه ۹۰ دقیقه ­ای) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه شادکامی آکسفورد (OHQ) هیل و آرگیل استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۸  و تحلیل واریانس با اندازه ­گیری مکرر انجام گرفت. نتایج: نتایج نشان داد، هر دو مداخله تاثیر معناداری بر افزایش شادکامی داشتند (۰۵/۰>P). همچنین، نتایج آزمون تعقیبی بن ­فرونی نشان داد که مداخله مثبت ­نگر نسبت به مداخله مبتنی بر یوگا تاثیر بیشتری بر افزایش شادکامی دارد (۰۵/۰>P). بحث و نتیجه گیری: براساس نتایج پژوهش، هر دو مداخله می توانند در بهبود شادکامی زنان دارای تجربه سقط مکرر اثربخش باشد، اما مداخله مثبت ­نگر در بهبود شادکامی زنان دارای تجربه سقط مکرر از اثربخشی بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه ها:

مداخله مبتنی بر یوگا ، مداخله مثبت نگر ، شادکامی ، سقط مکرر