نقش هوش هیجانی و ارتباطات موثر در بهبود تصمیم گیری مدیران در شرایط بحرانی

در دنیای پیچیده و پرتلاطم امروز، مدیریت بحران به عنوان یکی از چالش های اساسی سازمان ها و نهادهای اجتماعی مطرح است. پژوهش ها نشان داده اند که عوامل انسانی، به ویژه هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی، نقش مهمی در موفقیت مدیران در مواجهه با بحران ها دارند. هدف این مقاله، بررسی نقش و تاثیر هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی در بهبود عملکرد مدیریت بحران است. در این راستا، با مرور متون علمی داخلی و خارجی، مفاهیم بنیادی چون مدیریت بحران، هوش هیجانی، ابعاد آن (نظیر خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی) و نیز مولفه های کلیدی مهارت های ارتباطی تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهند که وجود سطح بالایی از هوش هیجانی در مدیران می تواند منجر به افزایش کنترل هیجانات، تصمیم گیری موثرتر، و ارتقای روابط انسانی در شرایط بحرانی شود. همچنین، مهارت های ارتباطی کارآمد مانند گوش دادن فعال، انتقال پیام شفاف و مدیریت بازخورد، نقش کلیدی در تسهیل ارتباط بین اعضای تیم بحران ایفا می کنند. در پایان، مقاله بر اهمیت آموزش و ارتقای این مهارت ها در نظام مدیریت بحران تاکید می ورزد و پیشنهاد می کند که این دو عامل به عنوان سرمایه ای نرم در طراحی سیاست ها و آموزش های بحران محور مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، مدیریت بحران ، خودآگاهی ، همدلی ، تصمیم گیری.