نقش تاب آوری روان شناختی و هوش هیجانی در اثربخشی مدیران بحران محور در سازمان های خدماتی

در این پژوهش به بررسی تاثیر هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی بر مدیریت بحران در سازمان های خدماتی پرداخته شده است. با توجه به چالش های متعدد ناشی از بحران های سازمانی و نقش کلیدی منابع انسانی در مقابله با آن ها، تقویت توانمندی های فردی نظیر هوش هیجانی و مهارت های بین فردی می تواند نقشی موثر در افزایش تاب آوری سازمان و بهبود تصمیم گیری در شرایط بحرانی داشته باشد. در این راستا، با استفاده از روش تحقیق توصیفی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین مولفه های هوش هیجانی (نظیر خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) و اثربخشی مدیریت بحران رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مهارت های ارتباطی به عنوان عاملی واسطه ای، نقش مهمی در به کارگیری موثر هوش هیجانی در شرایط بحرانی ایفا می کند. یافته های این پژوهش در راستای تایید مطالعات پیشین قرار داشته و بر لزوم توجه مدیران به توسعه قابلیت های نرم منابع انسانی در راستای ارتقاء آمادگی سازمان برای مواجهه با بحران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، هوش هیجانی ، مدیریت بحران.