بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس در دانش آموزان ابتدایی گوشه گیر

در دنیای امروز که تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی یکی از ارکان اصلی موفقیت فردی و اجتماعی به شمار می آیند، توجه به ابعاد روانی و اجتماعی رشد کودکان بیش از پیش اهمیت یافته است. یکی از چالش هایی که در نظام آموزشی و تربیتی با آن مواجه هستیم، پدیده گوشه گیری و انزوای اجتماعی در میان برخی از دانش آموزان ابتدایی است. این گروه از کودکان اغلب در فعالیت های گروهی شرکت نمی کنند، در ایجاد و حفظ ارتباط با همسالان خود دچار مشکل هستند، و از حضور فعال در کلاس درس یا موقعیت های اجتماعی پرهیز می کنند. چنین رفتارهایی در صورت نادیده گرفتن، می توانند زمینه ساز مشکلات روانی، عاطفی و حتی تحصیلی در آینده شوند. از سوی دیگر، دو مولفه مهم در رشد اجتماعی و روانی کودکان، یعنی مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس، نقش حیاتی در سلامت روان و کیفیت زندگی آن ها ایفا می کنند. مهارت های اجتماعی به مجموعه ای از رفتارها و توانایی ها گفته می شود که فرد را قادر می سازد تا به گونه ای موثر و مناسب با دیگران ارتباط برقرار کند، نیازهای خود را بیان کرده، تعارضات را مدیریت کند، و در گروه های اجتماعی حضور فعال داشته باشد. این مهارت ها شامل مهارت هایی مانند گوش دادن فعال، ابراز وجود، همدلی، حل مسئله، کنترل خشم، و توانایی برقراری ارتباط کلامی و غیرکلامی موثر هستند. آموزش و تقویت این مهارت ها در دوران ابتدایی می تواند زیربنای رشد شخصیت اجتماعی و اعتماد به نفس کودکان را شکل دهد.در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس در دانش آموزان ابتدایی گوشه گیر شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که مهارت های اجتماعی می توانند تاثیر مستقیمی بر اعتماد به نفس دانش آموزان ابتدایی گوشه گیر داشته باشند. تقویت این مهارت ها به کودکان کمک می کند تا در تعاملات اجتماعی فعال تر شوند و از انزوا و گوشه گیری فاصله بگیرند، که به نوبه خود باعث افزایش اعتماد به نفس آن ها می شود.

کلیدواژه ها:

گوشه گیر ، مهارت اجتماعی ، اعتماد به نفس ، دانش آموزان ، مدرسه