شناسایی مناطق بحرانی ناشی از سیلابهای ناگهانی شهر چاریکار با روش MFFPI

سیل به عنوان مهمترین و فراگیرترین مخاطره طبیعی رشد چشمگیری در سال های اخیر در سرتاسر جهان داشته است. این پدیده که از نوسانات اقلیمی در طبعیت رخ میدهد اکثرا منجر به تلفات انسانی و خسارات مالی می گردد. ازجمله انواع سیلاب ها، سیلاب های شهری یکی از انواع سیلاب ها بیشترین خسارات و تلفات را به خود اختصاص داده است. در کشور افغانستان بدلیل نبود مطالعات کافی و استاندارد های شهر نشینی، مردم اقدام به ساخت و ساز های غیر معیاری در مسیر آبریز ها می کنند که این امر همراه با افزایش نفوس، گسترش شهرها و کاهش چشمگیر سطوح قابل نفوذ در مناطق شهری، منجر به حوادث ناگوار سیل با تلفات زیاد می گردد. بنا نظارت و مطالعه سیستماتیک سیلاب ها برای مدیریت و کاهش خطرات ناشی از آن حایز اهمیت است. در مطالعه حاضر شهر چاریکار که در ۶۵ کیلومتری پایتخت افغانستان در یکی از دامنه های کوه هندوکش واقع است، مورد بررسی قرار گرفته است. با چگونگی قرار گیری مناطق مسکونی در پایین دست آبریزه ها، این شهر همه ساله از اثر بارندگی های اوروگرافی و سیل ناگهانی تهدید می شود. مطالعه حاضر با استفاده از روش شاخص پتانسیل سیلاب ناگهانی تغییر یافته (MFFPI) به تحلیل و ارزیابی این پدیده با استفاده از پارامتر های فیزیوگرافی پرداخته است که با توجه به نتایج بدست آمده در این تحقیق مناطق امن و خطر مشخص گردیده است. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که ۹۳.۵ کیلومتر مربع شهر چاریکار در پهنه خطر خیلی زیاد واقع بوده که ۳۵ درصد کل مساحت شهر را شامل می شود همچنان پهنه های خطر کم و خیلی کم بترتیب ۱۹ و ۱۶ درصد کل مساحت بوده و منطبق با ارتفاعات است. بعد از جمع بندی و نتیجه گیری مشخص گردید نتایج بدست آمده ازین پژوهش با گزارشات و سوابق تاریخی مطابقت دارد.

کلیدواژه ها:

سنجش از دور ، سیلاب ناگهانی ، شهر چاریکار ، FFPI ، ArcGIS