واکاوی مطالعات و روندهای پژوهشی در زمینه تعامل انسان و هوش مصنوعی در آموزش

پیشرفت های شتابان در حوزه هوش مصنوعی، پیامدهای عمیقی برای بخش های مختلف جامعه، از جمله نظام های آموزشی در سراسر جهان داشته است. تعامل میان انسان و هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، زمینه ای نوظهور اما حیاتی برای مطالعه است. این تعامل نه تنها نحوه یادگیری دانش آموزان و روش تدریس معلمان را دگرگون می سازد، بلکه چالش ها و فرصت های جدیدی را نیز مطرح می کند. این مقاله مروری جامع، به واکاوی مطالعات و روندهای پژوهشی کنونی در زمینه تعامل انسان و هوش مصنوعی در آموزش می پردازد. هدف اصلی، ارائه تصویری روشن از وضعیت موجود، شناسایی کاربردهای کلیدی، بررسی مبانی نظری مرتبط و برجسته ساختن چالش ها و فرصت های پیش رو است. با تحلیل پژوهش های اخیر، این مقاله به بررسی چگونگی تاثیر هوش مصنوعی بر فرآیندهای یاددهی-یادگیری، نقش معلمان و دانش آموزان در محیط های غنی شده با هوش مصنوعی، و ملاحظات اخلاقی و عملی مرتبط با پیاده سازی این فناوری ها می پردازد. کاربردهای متنوعی از جمله سیستم های آموزش هوشمند، ابزارهای ارزیابی خودکار، و دستیاران هوشمند برای معلمان مورد بحث قرار می گیرند. این مقاله با ارائه یک دیدگاه تحلیلی بر تعامل انسان و هوش مصنوعی در آموزش، به درک عمیق تر این حوزه کمک کرده و مسیرهای پژوهشی آتی را پیشنهاد می دهد. تمرکز بر روندهای پژوهشی جاری، این امکان را فراهم می آورد تا محققان، سیاست گذاران و دست اندرکاران آموزش بتوانند با چالش های پیش رو بهتر روبرو شده و از پتانسیل کامل هوش مصنوعی برای بهبود کیفیت آموزش بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

تعامل انسان و هوش مصنوعی ، آموزش ، هوش مصنوعی در آموزش ، روندهای پژوهشی ، یادگیری