بررسی رویکردهای نوین در آموزش ابتدایی و تاثیر آن بر آمادگی تحصیلی دانش آموزان

آموزش ابتدایی یکی از مهم ترین مراحل رشد و پرورش ذهنی و رفتاری کودکان است که نقش بنیادینی در شکل گیری نگرش ها، مهارت های پایه و آمادگی برای سطوح بالاتر آموزشی ایفا می کند. با توجه به تحولات سریع علمی، فرهنگی و فناورانه در جهان امروز، نظام های آموزشی نیازمند بازنگری در روش های تدریس سنتی و جایگزینی آن ها با رویکردهای نوین و موثر هستند. در این مقاله، با تمرکز بر آموزش در دوره ابتدایی، به بررسی رویکردهایی مانند یادگیری فعال، آموزش مبتنی بر بازی، یادگیری فردمحور و بهره گیری از فناوری های نوین پرداخته ایم. همچنین تاثیر این روش ها بر میزان آمادگی تحصیلی دانش آموزان در ابعاد شناختی، اجتماعی و روانی تحلیل شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری این رویکردهای نوین نه تنها موجب ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود، بلکه انگیزه، مشارکت فعال و اعتماد به نفس آن ها را نیز تقویت می کند. این مقاله تاکید دارد که ایجاد تحول در آموزش ابتدایی، نیازمند آموزش و توانمندسازی معلمان، بازطراحی محتوا و فراهم سازی زیرساخت های مناسب است.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، رویکردهای نوین ، آمادگی تحصیلی ، یادگیری فعال ، آموزش مبتنی بر بازی ، فناوری آموزشی ، یادگیری فردمحور