بررسی نقش گفت وگوهای گروهی در افزایش خودآگاهی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان دبیرستانی

این مقاله به بررسی نقش گفت وگوهای گروهی در تقویت خودآگاهی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان دبیرستانی پرداخته است. با توجه به اهمیت تعاملات اجتماعی و ارتباطی در فرآیند رشد شخصیت دانش آموزان، گفت وگوهای گروهی می توانند به عنوان ابزاری موثر در این زمینه عمل کنند. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل ابعاد مختلف تاثیر گفت وگوهای گروهی بر ارتقاء مهارت های ارتباطی و خودآگاهی در میان دانش آموزان است. در این مقاله، با استفاده از روش های کیفی و تحلیل مبانی نظری و پیشینه پژوهش های مختلف، به بررسی نتایج حاصل از مشارکت در این گفت وگوها و تاثیرات آن بر روابط بین فردی، اعتماد به نفس، و آگاهی از نقاط قوت و ضعف فردی پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که گفت وگوهای گروهی می توانند منجر به تقویت مهارت های ارتباطی و بهبود خودآگاهی در دانش آموزان شوند. این فرآیند نه تنها به رشد فردی دانش آموزان کمک می کند، بلکه در بهبود کیفیت روابط اجتماعی و همکاری های گروهی نیز موثر است. در نهایت، پیشنهاداتی برای به کارگیری بهینه این روش آموزشی در مدارس دبیرستانی ایران ارائه شده است تا از این طریق، توانمندی های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

گفت وگوی جمعی ، توسعه خودشناسی ، ارتقاء مهارت های ارتباطی ، تعاملات اجتماعی دانش آموزان ، فرآیندهای آموزشی