مطالعه پیامدهای روانشناختی و اجتماعی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی

گسترش فزاینده فناوری های هوش مصنوعی (AI) و کاربرد روزافزون آن ها در عرصه های مختلف، توجه به پیامدهای این فناوری در نظام آموزشی، به ویژه در مقاطع حساس مانند آموزش ابتدایی، را ضروری ساخته است. در حالی که پتانسیل هوش مصنوعی در بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری و افزایش پیشرفت تحصیلی کودکان به طور فزاینده ای مورد بحث قرار می گیرد، مطالعه پیامدهای عمیق تر روانشناختی و اجتماعی کاربرد این فناوری بر دانش آموزان ابتدایی نیازمند بررسی دقیق تری است. آموزش ابتدایی دوره ای بنیادین برای شکل گیری شخصیت، مهارت های اجتماعی و سلامت روان کودکان است و هرگونه مداخله تکنولوژیکی در این مرحله می تواند تاثیرات قابل توجهی به همراه داشته باشد. این مقاله مروری با هدف مطالعه پیامدهای روانشناختی و اجتماعی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی، با اتکا به ادبیات پژوهشی مرتبط در این زمینه نگارش شده است. بر اساس منابع موجود، کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی اغلب شامل سیستم های یادگیری تطبیقی، بازی ها و شبیه سازی های آموزشی هوشمند، و ابزارهای کمک آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی است. تحلیل پیامدهای این کاربردها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از جنبه روانشناختی با تاثیر بر انگیزه و درگیری یادگیرنده، افزایش خودکارآمدی از طریق بازخورد شخصی سازی شده، و پتانسیل ایجاد اضطراب یا وابستگی، بر دانش آموزان ابتدایی اثر بگذارد. از جنبه اجتماعی نیز، کاربرد هوش مصنوعی می تواند پیامدهایی در خصوص تعاملات همسالان و معلم، عدالت و دسترسی، و توسعه مهارت های اجتماعی به همراه داشته باشد. درک این پیامدهای روانشناختی و اجتماعی برای طراحی و به کارگیری مسئولانه هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی حیاتی است تا از پتانسیل آن در جهت حمایت از رشد همه جانبه کودکان بهره برداری شود و از پیامدهای منفی احتمالی پیشگیری گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، پیامدهای روانشناختی ، پیامدهای اجتماعی ، فناوری آموزشی