رابطه سرمایه های روان شناختی و عمل به باورهای دینی با استرس ادراک شده در دانشجویان: نقش تعدیل گر خودکنترلی

زمینه و هدف: استرس به عنوان یک عامل خطر مهم برای سلامت روان در نظر گرفته می شود و ادراک بالای استرس می تواند منجر به طیف وسیعی از اختلالات روانی گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تعدیل گر خودکنترلی در رابطه سرمایه های روان شناختی و عمل به باورهای دینی با استرس ادراک شده انجام شد. روش ها: این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۰ (۴۱۰۰ نفر) بود که از میان آن ها، ۳۰۰ دانشجو به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسش نامه های سرمایه روان شناختی لوتانز (PCQ)، عمل به باورهای دینی گلزاری، خودکنترلی تانجی و مقیاس استرس ادراک شده کوهن را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم افزارهای SPSS-۲۴  و AMOS-۲۴ تحلیل شدند. یافته ها: رابطه سرمایه روان شناختی و استرس ادراک شده، رابطه عمل به باورهای مذهبی و استرس ادراک شده و همچنین رابطه خودکنترلی و استرس ادراک شده، همگی منفی و معنادار بودند (۰۱/۰>P). علاوه بر این، ضرایب مسیر بین سرمایه روان شناختی و خودکنترلی و بین عمل به باورهای مذهبی و خودکنترلی مثبت و معنادار بودند (۰۱/۰>P). همچنین، خودکنترلی نقش میانجی در رابطه سرمایه روان شناختی و استرس ادراک شده و نیز در رابطه عمل به باورهای مذهبی و استرس ادراک شده داشت. تحلیل تعدیلی نشان داد که خودکنترلی توانست رابطه سرمایه روان شناختی و عمل به باورهای مذهبی را با استرس ادراک شده تعدیل کند. نتیجه گیری: براساس یافته ها، ارتقای سرمایه روان شناختی و عمل به باورهای دینی و تقویت خودکنترلی در دانشجویان می تواند نقشی موثر در کاهش استرس و بهبود سلامت روانی آن ها ایفا کند. بنابراین، آموزش مهارت های خودکنترلی به دانشجویان می تواند به عنوان یک راهکار کاربردی در کاهش استرس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Psychological capital ، Adherence to religious beliefs ، Self-control ، Perceived stress ، Students ، سرمایه روان شناختی ، عمل به باورهای دینی ، خودکنترلی ، استرس ادراک شده ، دانشجویان