آینده پژوهی تحقق رویکرد کم کربن در بافت های فرسوده شهری با تاکید بر مسکن پایدار در کلانشهر تهران

مقدمه: با توجه به اهمیت و پیامدهای تغییرات اقلیمی و کارآیی انرژی در توسعه پایدار شهری و تحقق پذیری رویکرد کم کربن در بافت های فرسوده، این مقاله با هدف شناسایی پیشران ها و مطالعه آینده تحقق پذیری رویکرد کم کربن در بافت های فرسوده ی کلانشهر تهران به لحاظ کارآمدی مسکن و بهبود وضعیت بهره وری انرژی انجام شده است.داده و روش: پژوهش حاضر از نظر هدف تحقیق، در رده تحقیقات کاربردی قرار دارد و از روش کیفی و کمی (آمیخته) به منظور گردآوری و تجزیه و تحلیل داده ها استفاده کرده است. از نرم افزارهای MAXQDA برای تجزیه و تحلیل کیفی و SPSS و MICMAC برای تجزیه و تحلیل کمی استفاده شده است.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که میان رویکرد کم کربن و بافت فرسوده ارتباط وجود دارد و نیز ارتباط مثبت و معنادار رویکرد کم کربن و مسکن پایدار از طریق ضریب همبستگی پیرسون (با ارزش عددی ۷۱۳/.) اثبات گردید. بر اساس نتایج اثرات تحلیل متقاطع، متغیرهای بخش کالبدی – فضایی با میانگین وزنی (۲/۸۸)، مدیریتی – نهادی با (۷۲/۶۷) و اقتصادی (۳۷/۶۱) بیشترین تاثیر را وضعیت رویکرد کم کربن در بافت های ناکارآمد کلانشهر تهران داشته اند. همچنین متغیرهای بخش کالبدی – فضایی با میانگین وزنی (۶۵/۷۹) و اقتصادی با (۸۵/۷۰) نیز دارای بالاترین میزان تاثیرپذیری بودند.نتیجه گیری: همچنین مشخص گردید که سیستم شهری بخصوص در بخش پایداری مسکن و رویکرد کم کربن در کلانشهر تهران شرایط ناپایداری را سپری می کند

کلیدواژه ها:

رویکرد کم کربن ، بافت فرسوده ، مسکن پایدار ، آینده پژوهی ، کلانشهر تهران