تحلیل نقش ذینفعان موثر بر حکمروایی خوب در دستیابی به توسعه پایدار(مطالعه موردی: شهر زنجان)

مقدمه:نگرش جدید مدیریت شهری، ایجاد سازمان های محلی، افقی و فرابخشی به منظور رسیدن به اهداف توسعه پایدار و جامعه مدنی و نیز تقسیم وظایف بین حکومت های مرکزی و محلی و صلاحیت دار کردن شهروندان از اصول اساسی محسوب می شوند که با نظام اداری مرکزی، عمومی و بخشی مغایرت دارد.داده و روش: تحقیق حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، بدنبال بررسی و تحلیل نقش کنشگران موثر در حکمروایی شهری در دستیابی به توسعه پایدار شهر زنجان است. جامعه آماری شامل شهروندان زنجان به تعداد ۴۳۰۸۷۱ نفر است که با روش نمونه گیری کوکران ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون تک نمونه ای T، روش حداقل مربعات جزئی با کمک نرم افزار SPSS، SmartPLS استفاده شد.یافته ها: طبق یافته های تحقیق ضریب آماره t در شاخص حکمروایی شهری ۲۵/۳۲-؛ توسعه پایدار ۵/۲۵- و عملکرد سازمان ها ۵۷/۱ است. همچنین، طبق خروجی مدل معادلات ساختاری، نقش حکمروایی در توسعه پایدار برابر ۵۵۰/۰ است. با تاثیر شاخص عملکرد سازمان ها به عنوان متغیر واسطه ای، نقش حکمروایی در توسعه پایدار برابر ۶۱۲/۰ افزایش یافته است.نتیجه گیری: نتایج بیانگر تاثیر مستقیم حکمروایی خوب در توسعه پایدار در حد مطلوب و ایده آل است. متغیر واسطه ای(عملکرد سازمان ها) نقش سازنده ای در تقویت حکمروایی خوب شهری و متعاقب آن دستیابی به توسعه پایدار دارد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی خوب ، توسعه پایدار ، کنشگران شهری ، شهرزنجان