نقش روابط موضوعی، افکار پارانوییدی و وابستگی متقابل در پایداری زندگی زناشویی زنان متاهل (شهر مشهد)

پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش روابط موضوعی، افکار پارانوییدی و وابستگی متقابل در پایداری زندگی زناشویی زنان متاهل در شهر مشهد انجام شد. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری زنان متاهل در سال ۱۴۰۲ در مناطق ۱۰ و۱۲ شهر مشهد بودند و تعداد دقیق مشخص نبود. براساس فرمول تاباچنیک و فیدل تعداد ۷۴ نمونه لازم بود، اما برای اطمینان بالاتر و دقت بیشتر در نتایج تعداد ۲۱۲ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس (سطح شهر، دانشگاه، بیمارستان و..) انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل، پرسشنامه بی ثباتی ازدواج بوث و همکاران (۱۹۸۳)، پرسشنامه روابط موضوعی بل (۱۹۹۵)، مقیاس افکار پارانوییدی گرین و همکاران (۲۰۰۸) و پرسشنامه وابستگی متقابل فیشر و همکاران (۱۹۹۱) بود. در تجزیه وتحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون هم زمان استفاده شد. نتایج تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که بین روابط موضوعی، افکار پارانوییدی و وابستگی متقابل با پایداری زندگی زناشویی رابطه معکوس معناداری وجود دارد (۰۱/۰(P<. همچنین نتایج تجزیه وتحلیل رگرسیون نشان داد که تنها افکار پارانوییدی و وابستگی متقابل پیش بین معناداری برای پایداری زندگی هستند (۰۱/۰P<). با توجه به یافته ها می توان این چنین نتیجه گرفت که هر چه میزان افکار پارانوییدی و وابستگی متقابل در زنان متاهل بیشتر باشد میزان پایداری زندگی زناشویی آن ها کمتر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

پایداری زندگی زناشویی ، روابط موضوعی ، افکار پارانویید ، وابستگی متقابل