بررسی میزان و نوع میکروپلاستیک ها در برخی از ماهیان تجاری نوار شمالی دریای عمان، ایران

زمینه و هدف: امروزه میکروپلاستیک ها (MPs) بعنوان آلودگی نوظهور جهانی توجه تحقیقاتی ویژه ای را به خود جلب کرده است. لذا پژوهش حاضر فراوانی، غلظت و ماهیت شیمیایی میکروپلاستیک های موجود در برخی از ماهیان تجاری دریای عمان، ایران را بررسی می کند.

روش بررسی: دو گونه (۱۰n=) از ماهیان تجاری پرمصرف نوار شمالی دریای عمان شامل کفشک تیزدندان (Psettodes erumei) و ماهی شینگ (Ephippus orbis) در شهریور ۱۴۰۱ خریداری شدند. مجموعا دستگاه گوارش ۲۰ نمونه ماهی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. ذرات میکروپلاستیک از نظر تعداد، شکل، اندازه و رنگ با استفاده از استریومیکروسکوپ شناسایی و مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین برای تعیین و شناسایی ترکیب پلیمری MPs از دستگاه طیف سنج رامان استفاده شد.

یافته ها: طبق نتایج میکروپلاستیک ها در تمام نمونه های ماهی به تعداد ۱۲۵ (ذره/گرم) یافت شدند. شکل غالب میکروپلاستیک ها در هر دو ماهی فیبر (۹۵٪) و رنگ آبی رنگ غالب شناسایی شده می باشد. اندازه غالب MPs نیز بین ۲۰۰-۵۰۰ میکرومتر بودند. همچنین پلی اتیلن ترافتالات (PET) و پلی وینیل کلراید (PVC) پلیمرهای پلاستیکی غالب در دستگاه گوارش ماهی ها بودند.

بحث و نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاضر ضمن این که ماهیت فراگیر آلودگی میکروپلاستیک ها را در محیط های دریایی نمایان می کند، می تواند داده های پایه مهمی در مورد آلودگی میکروپلاستیکی در دریای عمان ارائه دهد. علاوه بر این منجر به شناخت کلی از اثرات زیست محیطی زباله های پلاستیکی بر اکوسیستم های دریایی و شبکه های غذایی خواهد شد.

کلیدواژه ها:

میکروپلاستیک ، اکوسیستم های دریایی ، ماهیان تجاری ، دریای عمان ، دستگاه گوارش.