تحلیل زیستی و رگرسیونی آبشویی علف کش ۲,۴-D

زمینه و هدف: آبشویی علف کش ها نه تنها کارآیی آنها را کاهش می دهد بلکه باعث افزایش آلودگی خاک و آب های زیر زمینی می شوند. ۲,۴-D علف کشی است که قابلیت آلایندگی خاک و آب های عمقی را دارد. این آزمایش با هدف بررسی تاثیر ماده آلی و بافت خاک بر نفوذپذیری علف کش ۲, ۴-D از طریق زیستی و تجزیه همبستگی کانونیک انجام شد.

روش بررسی: در این آزمایش در سال ۱۳۹۸ به منظور تحلیل و تکیه بر تاثیر ماده آلی و بافت خاک بر آبشویی علف کش ۲,۴-D از دو روش زیست سنجی و تجزیه همبستگی کانونیک (Canonical Correlation Analysis) استفاده شد. فاکتورهای آزمایشی عبارت بودند از میزان ماده آلی خاک (شاهد، ۵/۲ و ۵ درصد وزنی کود دامی)، بافت خاک (شاهد، متوسط و شنی) و دز علف کش (۵/۱ و ۳ لیتر در هکتار از علف کش). پس از تهیه تیمارها از لوله های تو خالی (PVC) برای نگهداری خاک استفاده و علف کش روی ستون خاک همراه با آب مقطر تزریق شد. پس از سه روز برش های دو سانتی متری از ستون خاک در معرض آزمون زیست سنجی قرار گرفتند.

یافته ها: با استناد به صفت وزن تر گیاهچه خیار (گیاه محک) در تیمار بیشترین مقدار کود دامی حد آبشویی تا عمق شش سانتی متری برآورد شد. در حالی که این افق برای خاک شاهد ۱۰ سانتی متر محاسبه گردید. در خاک شنی نیز کاهش وزن تر تا عمق ۱۲ سانتی متری اندازه گیری شد. به عبارت دیگر همراه با کاهش ماده آلی و افزایش تخلخل خاک نفوذ علف کش ۲,۴-D تا شش سانتی متر افزایش یافت.

نتیجه گیری: کود دامی و خاک سنگین سبب عدم تحرک ۲,۴-D شده و کاربرد آن در باغات جوان با ریشه سطحی، مناسب نیست.

کلیدواژه ها:

آبشویی علف کش ، تجزیه همبستگی کانونیک ، زیست سنجی.