طراحی مدل تاسیس دانشگاه تربیت مربی ورزش در ایران

هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل تاسیس دانشگاه تربیت مربی ورزش در ایران بود که به روش توصیفی پیمایشی انجام شد. جامعه آماری آن بر اساس گزارش موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی نیمسال ۱۳۹۹- ۱۴۰۰ را کلیه اعضای هیئت علمی دانشکده ها و گروه های تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تابعه وزارت علوم تحقیقات و فناوری به تعداد ۹۶۱ نفر تشکیل داده بود که تعداد نمونه آماری آن بر اساس فرمول کوکران ۲۷۸ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند.برای جمع داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که روایی محتوایی آن توسط ۵ نفر از اعضای علمی با درجه استادی تربیت بدنی و علوم ورزشی مورد تایید قرار گرفت و جهت پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که برای کل پرسشنامه ۸۴/۰ به دست آمد و با استفاده از آزمون های آمار توصیفی، آزمون فریدمن و از مدل سازی معادلات ساختاری بر اساس رویکرد حداکثر درست نمایی با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ در سطح خطای ۰۵/۰و نرم افزار مدل معادلات ساختاری Amos نسخه ۲۳ بهره گرفته شد. یافته های پژوهش نشان داد شاخص های زمینه ای با میانگین ۴۳/۶ مهمترین عامل و برونداد های شناختی با میانگین ۰۱/۴ کم اهمیت ترین عامل می باشد. همچنین شاخص های زمینه ای با اثر کلی ۷۶/۰ بیشترین تاثیر را بر تاسیس دانشگاه تربیت مربی ورزش در ایران دارد همچنین شاخص فضا با ۷۴/۰ ، شاخص فرآیند با ۷۰/۰ ، شاخص آموزشی با ۶۵/۰ ، برونداد های شناختی با ۶۰/۰ تاثیر گذار بودند. و در کل مدل تحقیق با توجه به شاخص های پرازش نیکویی مدل مناسبی را نشان می دهد.با توجه به نتایج تحقیق می توان براساس نیازها موجود در جامعه، به برنامه مناسب، امکانات، فضاهای خوب، متخصصان و جنبه های مهم تعلیم و تربیت مربیان تخصصی ورزشی توجه نمایند و در رشد و افزایش کیفیت آموزش نیروی انسانی ورزش کشور با تاسیس دانشگاه کمک نمود.

کلیدواژه ها:

دانشگاه تخصصی ورزش ، شاخص های آموزشی و شناختی ، مربی ورزش ، ایران