بررسی اثر خستگی عملکردی بر ولگوس داینامیک زانو در بازیکنان بزرگسال فوتبال
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 66
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OLYM-3-1_006
تاریخ نمایه سازی: 16 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
ولگوس داینامیک زانو یکی از ریسک فاکتورهای اصلی آسیب رباط صلیبی قدامی می باشد. اعتقاد بر این است که خستگی عملکردی با تغییر در الگوی اجرای حرکات بدن در ارتباط است. بنابراین هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر خستگی عملکردی در محیطی واقعی و خارج از آزمایشگاه بر زاویه ولگوس داینامیک زانو می باشد. ۲۲ بازیکن فوتبال بزرگسال با متوسط ۵ ساعت فعالیت ورزشی در هفته و زاویه ولگوس داینامیک زانو کمتر از ۱۲ درجه در تحقیق حاضر شرکت کردند. ولگوس زانو حین اجرای تکلیف فرود تک پا از سکوی ۳۵ سانتیمتری توسط دوربین دیجیتال در نمای قدامی ثبت شده و در نرم افزار کینووآ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پس از ثبت پیش آزمون، بازیکنان به صورت دو تیم در مقابل هم قرار گرفته و به ۹۰ دقیقه مسابقه فوتبال پرداختند. پس از اتمام مسابقه، ارزیابی میزان تلاش ادراک شده با استفاده از مقیاس درجه بندی بورگ (مقیاس ۶ تا ۲۰ امتیاز) انجام شد. امتیاز بورگ ۱۵ یا بالاتر نشان دهنده خستگی بود. پس از بروز خستگی، افراد مجددا تکلیف فرود را انجام دادند و پس آزمون مشابه پیش آزمون انجام گرفت. جهت مقایسه زاویه ولگوس داینامیک زانو بین پیش آزمون و پس آزمون با توجه به پارامتریک بودن داده ها از تست تی زوجی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد (۰۵/۰=α). نتایج نشان داد بین زاویه ولگوس داینامیک زانو در پیش آزمون و پس آزمون تفاوت آماری معناداری وجود دارد (۰۲۱/۰=p)، به این معنا که خستگی عملکردی موجب افزایش ولگوس زانو شد. به این صورت که میانگین پیش آزمون از ۲.۶۷۸- به ۶.۷۱۷- رسید و خستگی عملکردی میانگین ۴.۰۳۹ درجه ولگوس را افزایش داد. بر مبنای نتایج حاصل از تحقیق، میتوان گفت خستگی عملکردی ناشی از انجام یک مسابقه فوتبال ۹۰ دقیقه ای می تواند باعث افزایش زاویه ولگوس پای غالب در بازیکنان بزرگسال فوتبال و احتمالا ریسک بروز آسیب رباط صلیبی قدامی را در بازیکنان فوتبال افزایش می دهد . توصیه می شود بازیکنان فوتبال در تمرینات پیش فصل و طول فصل تمرکز بیشتری بر تمرینات قدرتی و استقامتی عضلات حمایت کننده زانو در شرایط خستگی داشته باشند تا بتوان درصد بروز این آسیب را به حداقل رساند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شهرزاد زندی
استادیار، گروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزش و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
محمدجواد شرافت
کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، تهران، ایران
مهران سلیمی
کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، تهران، ایران