ارزیابی کیفیت زیست محیطی سکونتگاه های پیرامونی: شواهدی از شهر زنجان

در این تحقیق، مناطق مسکونی توسعه یافته در شهر زنجان در ۱۵ سال اخیر به عنوان نمونه موردی استفاده شده است. خانوارهای ساکن در محله های انتخابی، کوی گلستان و کوی فجر بودند. تحلیل توصیفی سطوح رضایت و عوامل موثر بر تملک مسکن؛ هدف این است که با روشی آشکار شود. در این زمینه کیفیت زندگی و مسکن و درنتیجه بررسی ادبیات رضایت کاربر از محیط بررسی می شود. شاخص های ارزیابی رضایت در چهار عنوان اصلی ارائه شده است؛ شاخص های جمعیتی (سن، سطح تحصیلات، شغل، اندازه خانوار)، محیط مسکونی و مشخصات کیفی و کمی مسکن (نوع مسکن قبلی، نوع مسکن فعلی، مالکیت مسکن، مدت زمان سکونت در مسکن، کیفیت معماری خانه، اندازه خانه، تعداد اتاق ها، زیرساخت های شهری، تجهیزات فضایی)، موقعیت و دسترسی به منطقه مسکونی (موقعیت، زیرساخت حمل ونقل / جاده، محیط طبیعی) و شاخص های اجتماعی (هویت، امنیت، حریم خصوصی، روابط اجتماعی، وضعیت کالایی مسکن). داده های به دست آمده در سطح خانوار در محله های تعیین شده گلستان و فجر به عنوان یک نمونه موردی با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت و تاثیر شاخص ها بر رضایت کاربران مورد ارزیابی قرار گرفت. درنتیجه مطالعه، شاخص های جمعیتی و اجتماعی ازنظر رضایت از محیط مسکونی و کیفیت زندگی و همچنین شاخص های مربوط به ویژگی های کمی و کیفی محیط و منازل مسکونی، موقعیت مکانی و دسترسی به منطقه مسکونی از عوامل مهم در تعیین رضایت خانوارها هستند. نتایج حاصله بیانگر آن است که بین شاخص های جمعیت شناختی و شاخص های اجتماعی دارای مشخصات مشابهی است.

کلیدواژه ها:

کیفیت زیست محیطی ، سکونتگاه های پیرامونی ، شهر زنجان ، تحلیل فضایی