نقش معلم در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

در دنیای امروز که توانایی برقراری ارتباط موثر، همکاری، همدلی و حل مسئله از جمله مهارت های حیاتی برای موفقیت در زندگی فردی و اجتماعی محسوب می شود، پرورش این مهارت ها از سال های ابتدایی زندگی، به ویژه در دوران دبستان، اهمیتی دوچندان می یابد. مدرسه به عنوان دومین نهاد اجتماعی پس از خانواده، نقش اساسی در رشد و ارتقاء مهارت های اجتماعی کودکان ایفا می کند، و در این میان، معلم به عنوان مهم ترین عامل انسانی و تربیتی در محیط آموزشی، تاثیر مستقیمی بر یادگیری و نهادینه سازی این مهارت ها دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش معلم در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی و شناسایی شیوه ها و راهبردهای موثر برای بهبود این فرآیند است. پژوهش به روش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که معلمان می توانند از طریق ایجاد فضای روانی امن، آموزش مستقیم مهارت ها، استفاده از روش های تعاملی در تدریس، الگوسازی رفتاری و تعامل موثر با خانواده ها، نقش کلیدی در رشد اجتماعی دانش آموزان ایفا کنند. نتایج پژوهش بر ضرورت توانمندسازی معلمان در این زمینه و طراحی برنامه های آموزشی هدفمند برای ارتقاء مهارت های اجتماعی در مدارس ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

معلم ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، رشد اجتماعی ، یادگیری تعاملی