رابطه بین تفکر خلاق و ابتکار در یادگیری بر رضایت از تحصیل در دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر متقابل تفکر خلاق و ابتکار در یادگیری بر رضایت از تحصیل دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. روش تحقیق مروری و با تحلیل اسنادی منابع معتبر فارسی و انگلیسی منتشرشده از سال ۱۳۸۱ تا ۱۴۰۲ صورت گرفت. در این روند مطالعات مرتبط با ویژگی های تفکر خلاق، موانع رشد ابتکار در یادگیری، روش های تدریس فعال و رضایت تحصیلی استخراج و طبقه بندی شد. یافته ها نشان دادند که تقویت مهارت های تفکر واگرا و همگرا باعث ارتقای احساس معنا در فرایند یادگیری شد و سطح رضایت تحصیلی دانش آموزان را به طور معناداری افزایش داد. همچنین آموزش روش های پروژه محور و فعالیت محور موجب افزایش ابتکار دانش آموزان در ارائه ایده های نو و حل مسئله عملی گردید و احساس مالکیت آنان نسبت به یادگیری را تقویت کرد. همچنین موانع محیطی مانند فشار برنامه درسی و کمبود منابع آموزشی، نیاز به بازنگری در روش های ارزیابی و تامین فضای مناسب برای آزمون و خطا را نمایان ساخت. در نتیجه، پژوهش حاضر تاکید می کند که مدیران و معلمان با توسعه آموزش مهارت محور خلاقیت، فراهم سازی بستر پروژه محور و بازنگری ارزیابی می توانند رضایت تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشند. این رویکرد می تواند منجر به خلق چارچوب نظری یکپارچه برای آموزش خلاق و نوآورانه در نظام های آموزشی گردد.

کلیدواژه ها:

تفکر خلاق ، ابتکار در یادگیری ، رضایت تحصیلی ، آموزش پروژه محور