تحقق عدالت تربیتی از منظر نظریه مساوات طلبی منابع محور: بازخوانی نقش نهاد آموزش و پرورش در توزیع منصفانه فرصت ها

عدالت تربیتی، یکی از بنیادی ترین اهداف نظام های آموزشی در جوامع مدرن محسوب می شود و در دهه های اخیر، نظریه های فلسفی متعددی تلاش کرده اند مبنایی نظری برای آن ارائه دهند. یکی از مهم ترین این رویکردها، نظریه مساوات طلبی منابع محور است که بر توزیع برابر منابع آموزش تاکید دارد و فرض می گیرد که برای تحقق عدالت باید همگان از سطحی مساوی از امکانات آموزشی برخوردار باشند. مقاله حاضر با هدف بررسی تطبیقی این نظریه در حوزه آموزش و پرورش، به تحلیل ظرفیت ها و محدودیت های آن در طراحی سیاست های آموزشی می پردازد. با استناد به ادبیات نظری و پژوهش های میدانی، نشان داده می شود که اگرچه مساوات طلبی منابع محور توانسته است توجه نظام های آموزشی را به رفع شکاف های بین مناطق و گروه های اجتماعی جلب کند، اما ناتوانی آن در توجه به تفاوت های فردی و نیازهای خاص یادگیرندگان، موجب شده که به تنهایی نتواند پاسخ گوی چالش های پیچیده عدالت تربیتی در عصر حاضر باشد. این مقاله، بر ضرورت بازاندیشی در کاربرد صرف این نظریه و ترکیب آن با رویکردهای توان محور و فرصت محور در آموزش و پرورش تاکید دارد.واژگان کلیدی:عدالت آموزشی، نظریه مساوات محور، توزیع منابع، سیاست گذاری آموزشی، نابرابری تحصیلی