نقش داستان گویی در تدریس مفاهیم درسی و یادگیری دانش آموزان

این مقاله به بررسی تاثیرات داستان سرایی و استفاده از روش های نوین آموزشی در تقویت مهارت های شناختی، اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان ابتدایی پرداخته است. داستان گویی به عنوان یکی از ابزارهای موثر در یادگیری، به دانش آموزان کمک می کند تا مفاهیم مختلف آموزشی را با بهره گیری از تخیل و تفکر انتقادی بهتر درک کنند. از طریق این روش، علاوه بر تقویت مهارت های زبانی و ارتباطی، دانش آموزان می توانند مهارت های اجتماعی خود را بهبود بخشند و به طور همزمان درک بهتری از مفاهیم اخلاقی و فرهنگی پیدا کنند. در دنیای امروز که فناوری های دیجیتال نقش پررنگی در آموزش ایفا می کنند، استفاده از ابزارهای دیجیتال در کنار داستان گویی به ایجاد محیطی جذاب و موثر برای یادگیری منجر می شود. پژوهش های مختلف نشان داده اند که ادغام این روش ها در فرآیند تدریس می تواند موجب افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان به یادگیری، تقویت مهارت های تفکر انتقادی و توسعه خلاقیت آن ها گردد. در نهایت، این مقاله به تاثیرات مثبت استفاده از داستان گویی در مقطع ابتدایی پرداخته و پیشنهاداتی برای بهره برداری بیشتر از این شیوه در سیستم های آموزشی ارائه می دهد. استفاده از این شیوه ها نه تنها به بهبود سطح یادگیری کمک می کند، بلکه باعث شکل گیری نگرش های مثبت نسبت به تحصیل در دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، آموزش ابتدایی ، مهارت های شناختی ، تخیل ، فناوری های دیجیتال