ارزیابی کاربرد آموزش مبتنی بر سناریو در توسعه توان تصمیم گیری

آموزش مبتنی بر سناریو یکی از شیوه های نوین و تعاملی در فرآیندهای آموزشی است که به ویژه در تقویت مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، تصمیم گیری و تعاملات اجتماعی کاربرد فراوانی دارد. در این نوع آموزش، سناریوهای شبیه سازی شده به عنوان ابزار اصلی یادگیری به کار گرفته می شوند تا دانش آموزان بتوانند در موقعیت های پیچیده و واقعی قرار گیرند و از طریق تعامل با مسائل و چالش ها، تصمیم گیری های منطقی و عملی اتخاذ کنند. این رویکرد به ویژه در محیط های آموزشی مدرن و دنیای پیچیده امروز که نیاز به توانایی های تحلیلی و تصمیم گیری سریع در شرایط عدم اطمینان و پیچیدگی ها بیشتر از پیش احساس می شود، از اهمیت زیادی برخوردار است. مهم ترین ویژگی آموزش مبتنی بر سناریو، تاکید آن بر یادگیری تجربی است. برخلاف روش های آموزشی سنتی که معمولا بر انتقال یک طرفه اطلاعات متمرکز هستند، آموزش مبتنی بر سناریو به دانش آموزان فرصت می دهد تا از طریق شبیه سازی موقعیت های واقعی و مواجهه با چالش های متعدد، مهارت های عملی و تحلیلی خود را تقویت کنند. این شیوه آموزشی، با فراهم آوردن فضایی برای تفکر انتقادی، حل مسئله و تصمیم گیری، به طور قابل توجهی می تواند بر عملکرد و توانایی های یادگیرندگان در محیط های پیچیده و متغیر تاثیر مثبت بگذارد. آموزش مبتنی بر سناریو با تمرکز بر یادگیری تجربی و حل مسائل پیچیده، می تواند به عنوان یک ابزار موثر در بهبود مهارت های تصمیم گیری، تفکر انتقادی، همکاری گروهی و توانمندی های اجتماعی دانش آموزان در دنیای پیچیده امروز عمل کند. این روش می تواند به ویژه در تربیت افرادی که قادر به حل مشکلات پیچیده و تصمیم گیری موثر در شرایط عدم اطمینان هستند، نقشی حیاتی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ، سناریو ، توسعه ، توان ، تصمیم گیری