بررسی کارکرد حیا زن در جایگاه دختر در محیط خانواده از منظر قرآن و روایات

یکی از صفات انسانی و الهی که در آموزه های دینی دارای جایگاه خاصی است و رابطه تنگاتنگی با ایمان دارد، صفت حیا است. کلمه حیا در لغت به معنای شرم است و با توجه به تعاریف بیان شده، حیا زمانی ایجاد می شود که فرد حضور شخص یا اشخاص دیگری را حس کند که این اشخاص ناظر بر اعمال انسان هستند که شامل: حیا از خدا، امام، فرشتگان، و حیا از خود و دیگران می باشد. در آیین اسلام، رعایت عفت و حفظ حدود و حریم محرم و نامحرم برای مردان و به خصوص زنان از اهمیت خاصی برخوردار است. بسیاری از مشکلاتی که به دختران و زنان جامعه وارد می شود، ناشی از نداشتن این دو عنصر حیاتی است. درونی کردن این ارزش در دختران و زنان باعث می شود آنان مقاومت بیشتری در برابر انحرافات داشته باشند و شروع این درونی کردن از خانواده آغاز می شود. در این مقاله، سعی بر این است کارکرد حیا زن در جایگاه دختر در محیط خانواده از منظر قرآن و روایات، به روش توصیفی و تحلیلی، بیان کند و راهکارهایی برای عملی کردن این فضیلت و نهادینه شدن آن در جامعه ارائه دهد. البته این دو عنصر جدانشدنی حیا و عفت نهادینه نمی شود، مگر آنکه هم تک تک افراد و هم کل جامعه به آن پایبند و معتقد باشند. اگر افراد بتوانند ابتدا، در منزل خود، حریم و حدود را حفظ کنند و در رفتار خود حرمت والدین را نشکنند، آنگاه می توانند در حفظ حریم اجتماعی نیز موفق عمل کنند. اگر آحاد افراد جامعه حریم اجتماعی را رعایت کنند و هنجارشکنان به سختی مجازات شوند، کسی نمی تواند پرده حیا را به راحتی بدرد.

کلیدواژه ها:

حیا ، شرم ، کم رویی ، عفت ، آزرم ، خانواده ، جایگاه دختران