نقش واسطه ای توانمندسازی روانشناختی در رابطه بین هویت سازمانی و سلامت سازمانی معلمان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای توانمندسازی روانشناختی در رابطه بین هویت سازمانی و سلامت سازمانی معلمان بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان خرم بید در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۵۴۳۲ بود که بر اساس دیدگاه کالین (۲۰۱۰) با روش نمونه گیری تصادفی ساده بر مبنای کد پرسنلی، در نهایت ۳۵۷ نفر از معلمان شهرستان به عنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هویت سازمانی چن (۱۹۸۳)، سلامت سازمانی میلز (۱۹۶۹)، توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (۱۹۹۵) استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه ها مورد تایید قرار گرفت. نتایج استخراج شده از پرسشنامه ها به روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از برازش مطلوب مدل با داده های تجربی بود. اثر ضریب استاندارد مستقیم هویت سازمانی بر سلامت سازمانی و مسیر استاندارد غیرمستقیم هویت سازمانی بر سلامت سازمانی معنادار بود (۰۱/۰P<.) اثر ضریب مسیر استاندارد مستقیم هویت سازمانی بر توانمندسازی روانشناختی معنادار بود (۰۵/۰P<)؛ همچنین مسیر استاندارد غیرمستقیم هویت سازمانی با نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی بر سلامت سازمانی معنادار بود (۰۵/۰P<)؛ بنابراین می توان در راستای بهبود سلامت سازمانی در هر سازمان به ارتقاء متغیرهای هویت سازمانی و توانمندسازی روانشناختی توجه نمود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی روانشناختی ، هویت سازمانی ، سلامت سازمانی