بررسی تاثیر فعالیتهای فوقبرنامه بر رشد مهارتهای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف اساسی همه فعالیتهای تربیتی و فوقبرنامه مدرسه این است که انگیزهها و محرک های لازم را برای ادامه رشد و تکامل طبیعی و سالم دانش آموزان ایجاد کند. و امکانات کسب معرفت مهارت های ضروری و ارزشهای مطلوب برای بهرمند از زندگی مطلوب را فراهم آورد. فعالیتهای فوقبرنامه و پرورشی فراتر از برگزاری یک سری مسابقات و راهاندازی گروه سرود و تئاتر و یا حتی برگزاری نماز جماعت و مراسم صبحگاه میباشد. این نگاه که پرورشی و تربیتی را در امور فوق خ الصانه نمائیم یک نگاه بسیار ناچیز به برنامه های پرورشی میباشد. فعالیت ها و برنامه های تربیتی و پرورشی باید در متن همهی برنامه های درسی باشد و محدود به یک یا چند عنوان خاص نباشد. لذا پژوهش حاضر با هدف، بررسی تاثیر فعالیتهای فوقبرنامه بر رشد مهارتهای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی انجام گرفت. ازلحاظ نوع دادهها جز پژوهش های کمی، به دلیل اینکه جمعآوری داده های این تحقیق از طریق پرسشنامه بوده و بر مبنای اعداد میباشد و هم چنین یکی از اهداف انجام این پژوهش، تعمیم نتایج بود، محقق به دنبال عینیت بخشیدن به آنها بهصورت کمی و عددی میباشد. جامعه موردمطالعه پژوهش را دانش آموزان شهر مریوان تشکیل داد که ۱۱۱ نفر به شیوه نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. در این پژوهش، برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامهی فعالیت های فوقبرنامهی درسی نظری و یزدان ستا ( ۱۳۳۱ ) و پرسشنامه مهارتهای اجتماعی ایندربیتزن و فوستر ( ۱۳۳۲) استفاده شد. وپایایی آن از طریق آلفای کرونباخ محاسبه شد به ترتیب ۵۷/۱ و۵۳/۱ بود و روایی آن از طریق نظرخواهی از اساتید و متخصصان تایید گردید. میزان ضریب همبستگی پیرسونفعالیت های فوقبرنامه و رشد مهارتهای اجتماعی دانش آموزان (۵۷۲/۱ = r ) که مقدار قوی و مثبت و دارای جهت مستقیم میباشد، یعنی با افزایش فعالیتهای فوقبرنامه، مهارتهای اجتماعی دانش آموزان افزایش مییابد و بلعکس .

کلیدواژه ها:

فعالیت فوقبرنامه ، رشد و پیشرفت ، مهارتهای اجتماعی ، دانش آموزان ، مدرسه