بررسی تطبیقی وجایگاه یادگیری مادام العمر در کشورهای ایران، هند و سنگاپور

هدف از این پژوهش، شناسایی جایگاه و اهمیت یادگیری مادام العمر در کشورهای ایران، هند و سنگاپور است. در این پژوهش کشورهای مذکور به منظور ارائه پیشنهاداتی کاربردی برای بهبود بخشیدن یادگیری مادام العمر در ایران بررسی و مقایسه شده است. روش این پژوهش کتابخانه ای و بررسی اسناد و مدارک علمی است. اطلاعات مورد نیاز از طریق اسناد و مدارک کتابخانه ای و گزارش های تحقیقی و شبکه جهانی اینترنت و سایت های وزارت آموزش و پرورش کشورهای مورد مطالعه گردآوری شده است. الگوی مورد استفاده در این زمینه، الگوبرداری است. آموزش و یادگیری مادام العمر موجب دسترسی به نیروی کار با کیفیت در نتیجه توسعه اقتصادی، پرورش شهروندانی فعال، یکپارچگی اجتماعی و در نتیجه توسعه اجتماعی، موجب رشد و توسعه قابلیت های هریک از افراد، احساس رضایت و در نتیجه توسعه فردی می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد، در ایران فرصت های یادگیری و آموزش موجود، پاسخگوی دامنه وسیعی از یادگیرنده ها نیستند. ایجاد یک نظام یادگیری مادام العمر، نیازمند تحول در نظام آموزشی فعلی است. با استفاده از تجربه های مشابه در کشورهای پیشرفته، در پیشبرد یادگیری و یاددهی و تقویت مهارت های یادگیری مادام العمر گام بردارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مادام العمر ۱ ، توسعه اقتصادی ۲ ، توسعه فردی ۳