پیش بینی بیش فعالی و نقص توجه دانش آموزان بر اساس کمالگرایی والدین با نقش تعدیل کننده جنسیت

ویژگی های شخصیتی والدین مانند کمالگرایی آن ها یکی از عواملی است که می تواند بر شدت علائم اختلال نقص توجه / بیش فعالی کودکان موثر باشد. هدف از مطالعه حاضر پیش بینی بیش فعالی دانش آموزان مقطع ابتدایی بر اساس کمال گرایی والدین با بررسی نقش تعدیل کننده جنسیت بوده است. برای این منظور از روش همبستگی استفاده شد. از جامعه دانش اموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی شهر کرج با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای ۲۴۸ نفر نمونه دانش آموز انتخاب شدند که داده ها از یکی از والدین آن ها به وسیله پرسشنامه جمع آوری شد. پرسشنامه های به کاررفته شامل پرسشنامه نارسایی توجه-بیش فعالی کانرز و کمال گرایی چندبعدی تهران می شد. بعد از جمع آوری داده ها تحلیل داده ها با روش همبستگی و رگرسیون به وسیله نرم افزار spss-۲۴ انجام شد. اثر جنسیت بر پیش بینی علائم بیش فعالی کودکان از کمالگرایی والدین با مقدار احتمال ۰۴۲/۰ معنادار بود و فرضیه اصلی پژوهش ما تایید شد. فرضیه های فرعی نیز با ضرایب بتا بین ۲۱/۰ تا ۲۹/۰ تایید شدند. به این معنا که تمامی انواع کمالگرایی والدین امکان پیش بینی تمامی انواع نقص توجه / بیش فعالی دانش اموزان ابتدایی را دارد. بنابراین علائم نقص توجه و بیش فعالی پسران بیش از دختران تحت تاثیر کمالگرایی والدینشان قرار می گیرد. این تفاوت ممکن است به دلیل تفاوت تاثیر سبک فرزندپروری و انتظارات والدین از دختران و پسران و یا آمادگی زیستی بیشتر پسران برای ابتلا به نقص توجه و بیش فعالی باشد. پیشنهاد می شود در مطالعات بعدی به شکل دقیقتر مورد بررسی قرار گیرد و برای والدین کودکان مبتلا به ADHD مداخلاتی با هدف کاهش سطح کمالگرایی آن ها انجام شود.