بررسی ارتباط بین سبک های یادگیری و موفقیت تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین سبک های یادگیری دانش آموزان و میزان موفقیت تحصیلی آن ها است. سبک های یادگیری به عنوان الگوهای ترجیحی برای دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات نقش مهمی در فرآیند یادگیری دارند و می توانند تاثیر مستقیمی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان بگذارند. این مطالعه با بهره گیری از رویکردی توصیفی-همبستگی انجام شده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم در یکی از مناطق آموزشی کشور بوده است. نمونه ای به تعداد ۲۵۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های یادگیری کلب (Kolb) و معدل نهایی دانش آموزان به عنوان شاخص موفقیت تحصیلی بود.یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک های یادگیری و موفقیت تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. به ویژه، سبک همگرا و جذب کننده با سطوح بالاتری از موفقیت تحصیلی همراه بودند، در حالی که سبک های واگرا و انطباق دهنده کمتر با عملکرد تحصیلی بالا مرتبط بودند. همچنین نتایج نشان داد که توجه به سبک های یادگیری در طراحی برنامه های آموزشی می تواند به بهبود یادگیری و افزایش انگیزه دانش آموزان کمک کند.در نتیجه، توصیه می شود که معلمان و برنامه ریزان آموزشی با شناسایی و لحاظ سبک های یادگیری غالب در بین دانش آموزان، محیط های یادگیری متنوع تری را ایجاد کنند که پاسخگوی نیازهای مختلف یادگیرندگان باشد. این رویکرد می تواند منجر به ارتقای کیفیت آموزش و افزایش موفقیت تحصیلی دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، سبک کلب ، یادگیری دانش آموز محور ، تفاوت های فردی ، آموزش موثر.