بررسی بزهکاری اطفال و نوجوانان در سیاست جنایی ایران

هدف از این مقاله بررسی سیاست جنایی ایران در قبال بزهکاری اطفال و نوجوانان می باشد . اطفال و نوجوانان در صد قابل ملاحظه ای از جامعه آماری کشور ایران را تشکیل می دهند و سن ارتکاب به جرم در جرایم گوناگون در حال کاهش است و از طرفی ، اطفال به لحاظ عدم بلوغ ، حسب اتفاق نظر همه فقها ، مبرا از مسئولیت کیفری هستند و در مورد آنان اقدامات تامینی و تربیتی اعمال می شود . بزهکاری اطفال و نوجوانان بیانگر برخورداری این افراد از ظرفیت جنایی و توانایی ﺁن ها در نﻘض هنجارهای جامعه است .از ﺁنجایی که اطفال و نوجوانان در مرحله رشد قرار دارند، لذا نوع تدابیر و اقداماتی که پلیس در همان مراحل ابتدایی فرﺁیند دادرسی کیفری یعنی قبل و پس از کشف جرم با این افراد انجام می دهد، بسیار حایز اهمیت است . ضابطین دادگستری، بازوهای اجرایی دادسراها و دادگاه ها در انجام وظایف شان هستند و قانون تکالیف زیادی بر عهده آنان نهاده که از نخستین لحظه های پس از وقوع جرم تا واپسین دقایق اجرای مجازات را در بر می گیرد.به نظر می رسد به دلایل مهمی مانند حساسیت قشر کودک و نوجوان و آسیب پذیری اجتماعی و روانی آنان، مصون نگه داشتن آنها از عواقب زیانبار مداخله نظام کیفری و نیز پیشگیری از وقوع جرایم آتی تشکیل پلیس ویژه کودک و نوجوان در فرآیند دادرسی امری ضروری است. نتایج حاکی از آن است که با توجه به روحیه اطفال نسبت به بزرگسالان تشکیل نیروی پلیس ویژه اطفال در نیروی انتظامی لازم و ضروری است .هدف پژوهش، مطالعه تحلیلی سیاست جنایی اجرایی پلیس ایران در قبال این قشر ﺁسیب پذیر در مرحله قبل و پس از کشف جرم است. روش: این تحﻘیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، اسنادی است .پژوهش حاضر با استفاده از منابع کتابخانه ای، اینترنتی، مﻘالات، پژوهش های لاتین و فارسی و مطالعه اسناد بین المللی مرتبط با حﻘوق اطفال و نوجوانان انجام شده است .روش گردﺁوری اطلاعات، به صورت فیش برداری و با بررسی اسناد بین المللی، قوانین موضوعه مرتبط در کشور مورد تطبیق و ایران مورد بحث و تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

کودک و نوجوان ، پلیس ، سیاست جنایی ، مسئولیت کیفری ، حقوق ایران