تحول در نظام ارزشیابی تحصیلی گذار از کمی گرایی به کیفیت محوری در مدارس ایران

نظام های ارزشیابی تحصیلی در دهه های اخیر دستخوش تغییرات بنیادین شده اند و رویکردهای سنتی کمی گرا جای خود را به شیوه های نوین کیفیت محور داده اند. این پژوهش با هدف بررسی روند تحول نظام ارزشیابی تحصیلی در ایران از رویکرد کمی گرایی به سمت کیفیت محوری و بررسی چالش ها و فرصت های این تحول انجام شده است. روش پژوهش حاضر، مروری-تحلیلی بوده و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مطالعات پژوهشی داخلی و خارجی به بررسی موضوع پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تحول در نظام ارزشیابی تحصیلی ایران از سال ۱۳۸۱ با اجرای طرح ارزشیابی توصیفی در برخی مدارس ابتدایی آغاز شده و به تدریج گسترش یافته است. این تحول، دستاوردهای مثبتی همچون کاهش اضطراب امتحان، بهبود خودپنداره تحصیلی، افزایش انگیزش تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری-یاددهی داشته است. با این حال، چالش هایی نظیر مقاومت در برابر تغییر، کمبود آموزش و مهارت معلمان، محدودیت های زمانی و منابع، و ناهمخوانی ارزشیابی های کیفی با آزمون های ورودی مقاطع بالاتر همچنان پیش روی اجرای کامل این طرح قرار دارد. این پژوهش پیشنهادهایی را برای بهبود وضعیت اجرای ارزشیابی کیفی در مدارس ایران ارائه نموده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تحصیلی ، ارزشیابی توصیفی ، کمی گرایی ، کیفیت محوری ، نظام آموزشی ایران