نقش حسابرسی داخلی در کاهش اثرات حسابداری خلاق بر قابلیت اتکای صورت های مالی در بانک های ایران

امروز در جوامع کنونی علم حسابرسی یک فعالیت مستقل و بی طرفانه، اطمینان بخش و مشاوره ای است که به منظور ایجاد ارزش افزوده و بهبود عملکرد یک سازمان طراحی و اجرا می شود. دانش حسابداری و حسابرسی با اعمال رویکردی سیستماتیک و روشمند، برای ارزیابی و بهینه سازی اثربخشی فرآیندهای مدیریت ریسک، کنترل و نظام راهبری، سازمان ها و موسسات را در تحقق هدف هایشان یاری می کند و برای آن، ارزش افزوده ایجاد می نماید. با چنین تعابیری نقش و جایگاه حسابرسی در کشورها از ویژگی و برجستگی خاص برخوردار می باشد. در ایران اما وزارت امور اقتصادی و دارایی نیز در مقام راهبرد سیاست های اقتصادی و مالی کشور به منظور اعمال مدیریت اقتصادی و نظارت بر تخصیص بهینه منابع نیازمند اعتبار آمار و ارقام ارائه شده توسط بنگاه های اقتصادی از یک سو و حساب کشی و حساب دهی مدیران از سوی دیگر را عهده دار می باشد. حسابرسی به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در مبارزه با فساد، نقش مهمی در شفاف سازی فرآیندهای مالی و اداری دارد و می تواند به شناسایی و کاهش تخلفات کمک کند. از مهم ترین سازوکارهای ایفای مسئولیت پاسخگویی، کنترل های داخلی و به تبع آن حسابرسی داخلی است. حسابرسی داخلی در تدوین روش های کنترل داخلی اعم از مالی و غیر مالی، استقرار سیستم کنترل داخلی، بررسی و ارزیابی سیستم کنترل داخلی، ارائه پیشنهادهای سازنده برای بهبود این سیستم و ارزیابی اثربخشی و کارایی استفاده از منابع بنگاه، نقشی اساسی و کلیدی دارد. این پژوهش درصدد مطالعه و بررسی نحوه تاثیر گذاری نقش حسابرسی داخلی بر کاهش اثرات حسابداری خلاق بر قابلیت اتکای صورت های مالی در بانک های ایران میباشد. روش اجرایی تحقیق مورد استفاده در این پژوهش روش توصیفی_تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای است.

کلیدواژه ها:

نقش حسابرسی ، حسابداری داخلی ، صورت های مالی ، نظام بانکی ، رویکرد سیستماتیک ، مدیریت ریسک