حجاب و عفاف در هنر طراحی لباس

حجاب یکی از مسائل مهمی است که در اغلب شئونات زندگی و حفظ شخصیت و ارزش انسان نقش مهمی دارد. عفاف به عنوان مصادیق پوشش درونی یکی از آموزه های دینی اسلام است که در جامعه دینی ظهور یافته و ارتباطات انسانی در زندگی فردی و جمعی را پوشش میدهد. پیشینه حجاب در ایران قدمتی طولانی دارد در ادوار تاریخی اسلامی حجاب و پوشش را یک وظیفه اخلاقی می دانسته اند. حال این پرسش مطرح می شود که علت پیدایش حجاب چیست و عملکرد هنر دینی در نهادینه سازی فرهنگ حجاب و عفاف و تعمیم آن به هنر طراحی لباس چگونه است؟ صاحب نظران ریشه پیدایش حجاب را از جنبه های فلسفی، سیاسی و اجتماعی اخلاقی و روانی ذکر میکنند. هدف کلی پژوهش حاضر سوق دادن هنجارهای حجاب و عفاف اسلامی در جهت ارتقاء ارزشهای اخلاقی و دینی با استفاده از فرهنگ و هنر اصیل و والای ایرانی است؛ روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و روش گراوری مطالب منابع کتابخانه ای و مراجعه به پایگاه های اینترنتی بوده است. با نتایج پژوهش های انجام شده در این راستا مشخص میشود هنرمند طراح می کوشد که سنتهای ایرانی اسلامی را که مجموعه ای از فرهنگ و هنر اصیل ایرانی و ارزشهای دینی و ملی را در قالب طرح و برشهای گوناگون و تزئیناتی چون سوزن دوزی، چاپ نقاشی روی پارچه را که برخاسته از روح هنر پروز انسان وارسته و کمال گرای ایرانی است را در عرصه مد معرفی نماید. برای این منظور برای بیان مفاهیم حجاب و عفاف اسلامی از سنت حکمت و هنر قدسی اخلاق ادبیات مبانی روان شناختی فرم و رنگ هنرهای مختلفی چون نقش برجسته موزاییک کاری نگارگری و مینیاتور کاشی کای و .... در طرح لباس بهره می گیرد.

کلیدواژه ها:

حجاب و عفاف اخلاق ، طراحی لباس هنر ایرانی اسلامی ، پوشش اسلامی