تاثیر هوش مصنوعی بر مهارت خودآگاهی و حل مسئله دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر لنگرود

فناوری هوش مصنوعی به سرعت در حال تغییر جنبه های مختلف زندگی، از جمله نظام های آموزشی در سراسر جهان است. با توجه به قابلیت های فزاینده هوش مصنوعی، بررسی تاثیر آن بر فرآیندهای یادگیری و مهارت های شناختی دانش آموزان از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش استفاده از هوش مصنوعی بر مهارت حل مسئله و تفکر خلاق در دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هفتم و هشتم مقطع متوسطه اول دخترانه شهر لنگرود بود که از میان آن ها دو گروه ۲۵ نفری (آزمایش و کنترل) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابتدا، پیش آزمون مهارت حل مسئله با استفاده از پرسشنامه کسیدی و لانگ و آزمون تفکر خلاق تورنس بر روی هر دو گروه اجرا شد. سپس، گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه یک ساعته آموزش استفاده از هوش مصنوعی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل در این مدت آموزشی دریافت نکرد. پس از اتمام دوره آموزشی، پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل نشان داد که آموزش استفاده از هوش مصنوعی توانسته است ۲۸.۴ درصد از واریانس نمرات پس آزمون تفکر خلاق و ۴۲.۴ درصد از واریانس نمرات پس آزمون مهارت حل مسئله را تبیین کند. این یافته ها حاکی از تاثیر مثبت معنادار آموزش استفاده از هوش مصنوعی بر هر دو مهارت حل مسئله و تفکر خلاق در دانش آموزان است. با توجه به این نتایج، هوش مصنوعی پتانسیل قابل توجهی برای ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان در حوزه آموزش دارد. نظام های آموزشی، از جمله در کشور ما، باید با همسو شدن با تحولات جهانی، بسترها و زیرساخت های لازم را برای ادغام هدفمند هوش مصنوعی در مدارس و کلاس های درس فراهم آورند تا از مزایای آن برای بهبود فرآیندهای یاددهی–یادگیری و توسعه مهارت های کلیدی دانش آموزان بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، مهارت حل مسئله ، خودآگاهی ، تفکر خلاق ، دانش آموزان.