تکنیک های ارزشیابی خلاقیت محور رویکردی نوین در سنجش یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تکنیک های ارزشیابی خلاقیت محور به عنوان رویکردی نوین در سنجش یادگیری انجام شده است. نظام های آموزشی امروزی با چالش انطباق روش های ارزشیابی با نیازهای قرن بیست و یکم مواجه هستند و ارزشیابی های سنتی که عمدتا بر حفظیات و بازخوانی اطلاعات تمرکز دارند، دیگر پاسخگوی نیازهای آموزشی عصر حاضر نیستند. این پژوهش با استفاده از روش مروری-تحلیلی، ادبیات پژوهشی مرتبط با ارزشیابی خلاقیت محور در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ (۲۰۱۱-۲۰۲۳) را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که تکنیک های ارزشیابی خلاقیت محور شامل پنج دسته اصلی می شود: ۱) ارزشیابی مبتنی بر پروژه و پژوهش، ۲) پوشه کار و مستندسازی فرایند یادگیری، ۳) خودارزیابی و همسال سنجی، ۴) ارزشیابی عملکردی و نمایشی، و ۵) ارزشیابی دیجیتال و چندرسانه ای. این تکنیک ها با تاکید بر ارزیابی فرایند به جای صرفا نتیجه، توجه به ابعاد مختلف یادگیری، مشارکت فعال یادگیرندگان در فرایند ارزشیابی، و ایجاد موقعیت های اصیل و واقعی برای سنجش، می توانند به پرورش تفکر خلاق و انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی، و یادگیری عمیق و پایدار کمک کنند. همچنین، یافته های پژوهش حاکی از آن است که پیاده سازی موفق این تکنیک ها نیازمند تغییرات در ساختارهای آموزشی، بازنگری در برنامه های درسی، و توانمندسازی معلمان است. پژوهش حاضر با ارائه چارچوبی جامع برای پیاده سازی تکنیک های ارزشیابی خلاقیت محور، می تواند به معلمان و برنامه ریزان آموزشی در طراحی و اجرای نظام های ارزشیابی نوین کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی خلاقیت محور ، سنجش اصیل ، پوشه کار ، خودارزیابی ، ارزشیابی عملکردی ، سنجش یادگیری ، تفکر خلاق