تقسیم بندی هسته ای را برای سرکوب حالت ۸ سلولی در سلول های بنیادی جنینی ترویج می کند
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 198
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HEALTHCD03_004
تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
خانواده عناصر قابل جابجایی LINE در ژنوم پستانداران قرار گرفته است وسیعی گسترش تحت عناصر به طور سنتی به عنوان عناصر خودخواه و جهش زا نظر می گذشتند، مطالعات اخیر نقش های LINE در رشد اولیه موش، سکون سلول های T و تومورزایی اشاره دارند. در این مطالعه نشان داده شده که RNA انسانی LINE برای خودتوانمندسازی و هویت سلول های بنیادی جنینی انسان (hESCs) ضروری است. خاموش کردن LINE با استفاده از الگوریتم های آنتی سنس با تداخل CRISPR در سلول های بنیادی ساده (naïve hESCs) منجر به طور به سلول های شبه CLC(s) می شود. مشخص شد که ژن هایی که با خاموش شدن LINE فعال می شوند یکنواخت در ژنوم توزیع شده اند و غنی سازی در کروموزوم ۱۹ که شامل نشانگرهای کلیدی حالت C مانند TPRX مشاهده شده است. خاموش شدن TPRX به سایر تنظیم کننده های احتمالی مانند p۵۳ ،Hr.XYL و القای برنامه ۸ C در سلول های بنیادی انسانی KD LINE می کند. LINE RNA به طور ترجیحی در لامینا و حاشیه هسته سلول های بنیادی انسانی قرار دارد. توالی دامنه های مرتبط با لامینا (LADs) و دامنه های مرتبط با هسته (NADs) نشان دهنده ارتباط ترجیحی کروموزوم ۱۹ در سلول های بنیادی جنینی انسان است. سلول های بنیادی ساده و اولیه که دارای فیزیولوژی هسته ای متمایز با NADs و جایگاه TPRX با هسته نسبت به سلول های بنیادی ساده و اولیه هستند، نشان دهنده نقش دینامیک هسته ای انتقال از حالت CLC به hESC است. مطابق با این نتایج، خاموش شدن LINE باعث اختلال در ساختار هسته نشانه های تنش هسته ای می شود. اختلالات مستقل در هسته، برنامه ۸ C را در سلول های بنیادی انسانی القا می کنند. ژن های القاشده توسط LINE خاموشی برای اهداف مجتمع سرکوب کننده پلی کمپلکس (PRCy) غنی شده اند و مهار PRCy القای قوی ژن های ۸ C می شود. نتایج ما نشان می دهد LINE هماهنگی تقسیم بندی هسته ای و سرکوب ژن باواسطه کروماتین را برای جلوگیری از بازگشت رشدی سلول های بنیادی جنینی انسان انجام می دهد.
نویسندگان
سمیرا جلالی پور
کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، ایران