بررسی تاثیر پوششهای خوراکی بر افزایش ماندگاری و بهبود کیفیت قارچ

قارچ خوراکی به دلیل داشتن محتوای باالی رطوبت و سرعت تنفس زیاد، از جمله محصولات کشاورزی است که به سرعت کیفیت خود را از دست میدهد. عوامل مختلفی مانند کاهش وزن ناشی از تبخیر آب، تغییر رنگ، رشد میکروارگانیسمها و نرم شدن بافت، از دلایل اصلی افت کیفیت و فساد قارچ در طول مدت نگهداری هستند. استفاده از پوششهای خوراکی به عنوان یک روش نوین و پایدار، به دلیل توانایی آنها در ایجاد یک لایه محافظ بر سطح محصول، تاثیر مثبتی در کاهش این مشکلات دارد. این پژوهش به بررسی تاثیر انواع پوششهای خوراکی نظیر پلیساکاریدها (کایتوزان، آلژینات سدیم)، پروتئینها (کازئین، پروتئین آبپنیر) و چربیهای طبیعی (موم زنبورعسل، روغنهای خوراکی) بر ماندگاری و کیفیت قارچ خوراکی پرداخته است. آزمایشها نشان داد که این پوششها از طریق کاهش تبخیر رطوبت، جلوگیری از اکسیداسیون، کاهش رشد میکروارگانیسمها و حفظ ساختار بافتی، به طور قابلتوجهی عمر مفید قارچ را افزایش میدهند. نتایج نشان داد که قارچهای پوشش دادهشده با کایتوزان و آلژینات سدیم کمترین کاهش وزن و تغییر رنگ را در طول دوره نگهداری داشتند. همچنین، پوششهای حاوی پروتئین و موم زنبورعسل به طور موثری بافت قارچ را تثبیت کردند. به عالوه، پوششهای دارای ترکیبات ضدباکتریایی، رشد میکروارگانیسمها را مهار کرده و از فساد قارچ جلوگیری نمودند. به طور کلی، استفاده از پوششهای خوراکی میتواند راهکاری ایمن، پایدار و موثر برای حفظ کیفیت، افزایش ماندگاری و کاهش ضایعات قارچ خوراکی باشد. این روش نه تنها در صنایع کشاورزی و بستهبندی، بلکه در بازارهای فروش محصولات تازه نیز قابل استفاده است و میتواند به بهبود زنجیره تامین و کاهش هزینههای ناشی از فساد محصولات کمک کند.

کلیدواژه ها:

پوششهای خوراکی ، قارچ خوراکی ، ماندگاری ، کیفیت ، کایتوزان ، آلژینات سدیم ، بستهبندی پایدار