نقش ارزش های اجتماعی درپذیرش فنون تدریس مبتنی بر خود اظهاری

پذیرش فنون نوین تدریس، به ویژه روش های مبتنی بر خوداظهاری، در بستر فرهنگی و اجتماعی هر جامعه شکل می گیرد. ارزش های اجتماعی که بر تعاملات فردی، درک جمعی و نگرش نسبت به آموزش حاکم اند، می توانند تاثیر بسزایی در میزان پذیرش یا مقاومت نسبت به این رویکردهای نوین داشته باشند. این مقاله به بررسی پیوند میان ارزش های اجتماعی چون صداقت، اعتماد، مسئولیت پذیری و مشارکت با میزان پذیرش فنون تدریس مبتنی بر خوداظهاری در محیط های آموزشی می پردازد. از طریق تحلیل کیفی داده ها و بهره گیری از دیدگاه های مربیان، دانشجویان و کارشناسان آموزشی، مقاله نشان می دهد که ارزش های اجتماعی درونی شده نقش کلیدی در تسهیل یا تضعیف فرایند خوداظهاری ایفا می کنند. در ادامه، یافته ها حاکی از آن است که در جوامعی که بر ارزش هایی چون شفافیت و تعامل باز تاکید دارند، معلمان با انگیزه بیشتری از فنون خوداظهاری بهره می گیرند. در مقابل، در محیط هایی که ارزش هایی چون انکار خطا، ترس از قضاوت و سلسله مراتب سخت گیرانه حاکم است، این روش ها کمتر مورد استقبال قرار می گیرند. در نهایت مقاله تاکید می کند که برای به کارگیری موثر فنون تدریس مبتنی بر خوداظهاری، باید نخست به بازنگری و تقویت ارزش های اجتماعی مرتبط با اعتماد، صداقت و حمایت متقابل در ساختارهای آموزشی پرداخت. این امر نه تنها پذیرش فنون نوین را آسان تر می سازد، بلکه به ارتقاء کیفیت تعاملات آموزشی نیز منجر می شود.

کلیدواژه ها:

ارزش های اجتماعی ، پذیرش فناوری ، خوداظهاری