فناوری اطلاعات و ارتباطات برای آموزش فراگیر: مروری بر ادبیات و پیامدهای آن برای خدمات اجتماعی

آموزش فراگیر رویکردی است که به دنبال فراهم کردن دسترسی به آموزش با کیفیت برای همه یادگیرندگان، از جمله افراد دارای نیازهای ویژه است. فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) به عنوان یکی از ابزارهایی شناخته شده است که می تواند با ارائه طیف وسیعی از ابزارهای یادگیری تطبیقی و تعاملی، آموزش فراگیر را پیشرفت دهد. این تحقیق با هدف بررسی چگونگی ادغام ICT در آموزش فراگیر و تاثیر آن بر خدمات اجتماعی انجام شده است. روش تحقیق مورد استفاده در این مطالعه، مرور ادبیات بود. یافته ها نشان می دهند که ICT روش های نوآورانه ای برای تطبیق مواد آموزشی ارائه می دهد که از نیازهای یادگیری متنوع پشتیبانی می کند و مداخله زودهنگام و آموزش فردی را تسهیل می کند. استفاده از دستگاه های ارتباطی کمکی، نرم افزارهای آموزشی قابل دسترسی و رسانه های تعاملی به تجربه ای یادگیری فراگیرتر کمک می کند. علاوه بر این، بهبودی در نگرش های مثبت معلمان و آمادگی آن ها برای اجرای روش های یادگیری فراگیر مبتنی بر ICT مشاهده شد. با این حال، این مطالعه همچنین موانعی از جمله محدودیت دسترسی به زیرساخت ها، کمبود آموزش برای استفاده از ICT و نیاز به محتوای تطبیقی تر را شناسایی کرد.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، فناوری اطلاعات ، خدمات اجتماعی ، رسانه تعاملی ، نگرش مثبت معلمان