چگونه توانستم با تکنیک های مشاوره ای گوشه گیری و انزوا طلبی دانش آموز پایه هفتم دبیرستان ترنم ( مانیا )را برطرف کنم؟

گوشه گیری و انزواطلبی یکی از مهم ترین مشکلات دانش آموزان در جوامع کنونی و یکی از دلایل عدم یادگیری این دانش آموزان است. توجه به مسائل و مشکلات کودکان باعث پیشرفت و ترقی جامعه می شود و غفلت در رفع مشکلات آنان، خسارت جبران ناپذیری به بار می آورد. پژوهش حاضر با هدف برطرف کردن گوشه گیری و انزواطلبی یکی از دانش آموزان پایه هفتم دبیرستان ترنم صورت گرفته است. طرح پژوهشی از نوع اقدام پژوهی است. از روش های مشاهده، یاداشت برداری، گفت و گو برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است. در این تحقیق اینجانب معاون یکی از دبیرستان های ناحیه ۳ کرمانشاه می باشم و با توجه به رشته تحصیلی ام که روانشناسی می باشد در کلاس درس کار و فناوری خود در پایه هفتم متوجه دانش آموزی شدم که گوشه گیری و انزواطلبی در آن دیده می شود و در هیچ گونه روابط اجتماعی و بحث های گروهی شرکت نمی کند و فردی تنهاست. پس از بررسی و جمع آوری اطلاعات لازم از روش های مشاهده، یادداشت برداری، گفت و گو و همکاری با مدیر و مشاور آموزشگاه و والدین مانیا به مشکلات زیادی از جمله بیماری مانیا و... پی بردم و شروع به رفع مشکل او نمودم. گرچه فرصت چندانی نداشتم اما با نهایت تلاش و همکاری والدین او، مدیر و عوامل اجرایی آموزشگاه و دیگر دانش آموزان و با تکیه بر مهارت های دانش آموز، دادن مسئولیت و همچنین تقویت و پاداش جهت بالابردن انگیزه و اعتماد به نفس و ابراز محبت به او و... توانستم تغییرات قابل توجهی در رفتار او ایجاد کنم، و اکنون میزان گوشه گیری و انزواطلبی مانیا کاهش یافته و شواهد حاکی از افزایش مشارکت این دانش آموز در روابط اجتماعی و فعالیت های کلاسی و همچنین پیشرفت در درس هایش بود.

کلیدواژه ها:

گوشه گیری ، انزواطلبی ، دانش آموز ، اعتماد به نفس ، انگیزه ، اجتماعی شدن