روش های نوین تدریس و تاثیر آن ها بر پیشرفت علمی دانش آموزان

در دنیای پیچیده امروز، تعلیم و تربیت نقش مهمی ایفا می کند. در شرایطی که دولت ها و کشورهای بزرگ جهان، پیشرفت و توسعه خود را منوط به رشد نظام آموزشی می دانند، نمی توان با توسل به روش های سنتی این پیشرفت و تحول را حاصل نمود. در این راستا، پژوهش حاضر به منظور بررسی روش های نوین تدریس صورت گرفته است. روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای با استفاده از فیش برداری بوده که سعی شده است اطلاعات مورد نیاز فیش برداری شود. از شیوه های نوین آموزشی می توان به روش تدریس مشارکتی، آموزش الکترونیک، روش ساخت گرایی، روش تدریس معکوس، روش تدریس کاوشگری، روش یادداشت برداری، رویکرد سکوسازی، روش بارش مغزی، روش بازی، روش ایفای نقش، برگزاری اردوهای علمی و روش پازل اشاره نمود. برخی از این روش ها تنها در صورت وجود امکانات و شرایط خاص قابلیت اجرا دارند، اما برخی دیگر در همه کلاس ها قابل اجرا هستند. با این روش ها می توان تحولی در نظام های آموزشی ایجاد کرد و پیشنهاد می شود کارگاه های آموزشی در رابطه با روش های نوین تدریس برگزار گردد و در این کارگاه ها معلمان به صورت گروهی و با همفکری و مشورت با یکدیگر چگونگی استفاده از هر روش را بررسی و یک نمونه تدریس را اجرا کنند تا با نحوه اجرای این روش ها آشنا شوند.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، تدریس فعال ، روش های سنتی تدریس